1. ۱غم‌ مخور ای ‌دل که جهان را قرار نیستو آنچه تو بینی به جز از مستعار نیست‌
2. ۲آنچه مجازی بود آن هست آشکارو آنچه حقیقی بود آن آشکار نیست
3. ۳هست یکی پردهٔ جنبندهٔ بدیعکز برآن نقش و صور را شمار نیست
4. ۴پرده همی جنبد و ساکن بود صورلیک به ‌چشم تو جز از عکس کار نیست
5. ۵پرده نبینی تو و بینی که نقش‌هادر حرکاتند و کسی درکنار نیست
6. ۶پنداری کان همه را اختیار هستلیک یکی ز آن‌همه را اختیار نیست
7. ۷ور به تو این راز هویدا کند حکیمخندی و گویی که مرا استوار نیست
8. ۸همره پرده بدر آیند و بگذرندهیچ کسی را به حقیقت قرار نیست
9. ۹پرده شتابان و در آن نقش‌ها روانو آن همه جز شعبدهٔ پرده‌دار نیست
10. ۱۰نیست تو را آگهی از راز پرده‌دارزانکه تو را در پس این پرده بار نیست
11. ۱۱پرده مکرر شود و نقش‌هاش‌، لیکپرده گشاینده جز از کردگار نیست
12. ۱۲ما و تو ای خواجه بدین پرده اندربمزانکه ازبن دایره راه فرار نیست
13. ۱۳هرکسی اندر خور نیروی خویشتنکار پذیرفت و به جز اینش کار نیست
14. ۱۴آنچه به نزدیک تو کوهست و بحر و برجز که به ‌دستی دو سه‌ بر یک جدار نیست
15. ۱۵وانچه به سوی تو بود لشکر و حشمسوی خرد جز دو سه نقش فکار نیست
16. ۱۶جنگ و جدل بینی و گرد و غریو کوسلیک درین عرصه به ‌جز یک سوار نیست
17. ۱۷شو به حقیقت نگر ایراک حس توشبهت ناکست و حقیقت شعار نیست
18. ۱۸قوت‌ دیدنت و شنیدن چو شبهه یافتپس به قوای دگرت اعتبار نیست
19. ۱۹کار جهان جمله فریب است و شعبدهراستی ای در همهٔ روزگار نیست
20. ۲۰کار چو اینست چرا غم خورد حکیمغم خورد آن کو خردش دستیار نیست
21. ۲۱آن که تو بینی که همی هست بختیاروانکه تو بینی که همی بختیار نیست
22. ۲۲هردو به نزدیک حقیقت برابرندیک ‌سر مو فرق در این گیر و دار نیست
23. ۲۳شعشعهٔ ابر پراکنده در شفقکم ز یکی کبکبه‌ ی اقتدار نیست
24. ۲۴گرچه بدیع است جهان لیک بی‌بقاستهیچ گوارنده چنین ناگوار نیست
25. ۲۵تا بنخوانی تو مر این را جفا و جبرجبر و جفا را بر صانع گذار نیست
26. ۲۶صنع خداوند جهان نظم کامل استنیز به جز جبر ز نظم انتظار نیست
27. ۲۷عدل خدا را تو به میزان خود مسنجکفهٔ عدل این کرهٔ خاکسار نیست
28. ۲۸گر خردت هست‌، غم نیستی مدارنیستی از بهر خردمند عار نیست
29. ۲۹ور خردت نی‌، غم نابخردیت بسشاد زیاد آن که بدین غم دچار نیست
30. ۳۰شاد زی وگام زن و نان به دست کنکز حسد و کینه کسی رستگار نیست
31. ۳۱غصهٔ بیهوده پی زندگی مخورزندگی و غصه بهم سازگار نیست
32. ۳۲رو به جهان درنگر از دیدهٔ «‌بهار»ای که ترا خادم و خیل و زوار نیست
33. ۳۳زانکه به آلام غم دهر، مرهمیدرد زداینده چو شعر «‌بهار» نیست