1. ۱وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادبکز اصطناع تو معمور شد جهان ادب
2. ۲ز زخم حادثه‌، لطف تو شد حصار هنربه ‌جاه و مرتبه‌، عهد تو شد ضمان ادب
3. ۳ز نیروی خردت سبز، مرغزار علومز رشحهٔ هنرت تازه‌، بوستان ادب
4. ۴تو را سزد که کنی خانهٔ ادب آبادکه از سلالهٔ فضلی و خاندان ادب
5. ۵شگفت نیست که نیروی رفته باز آیدز اهتمام تو در جسم ناتوان ادب
6. ۶تو نیک دانی در کشوری که مردم آنهمی ندارند از صد یکی نشان ادب
7. ۷اگر ز اهل ادب قدر دانیئی نشودبر او فتد ز پی و پایه خان و مان ادب
8. ۸عنایت تو اگر دیده‌بانئی نکندز عجز دود برآید ز دودمان ادب
9. ۹مرا تو نیک‌شناسی که بوده‌ام یک عمربه نظم و نثر در این خانه قهرمان ادب
10. ۱۰ز گوشه‌های جهان بانگ زه به گوش رسدچو من به کلک هنر برکشم کمان ادب
11. ۱۱به کار علم و ادب رنج برده‌ام سی سالولی نخورده‌ام البته هیچ نان ادب
12. ۱۲پی اطاعت شه نک قریب ده سال استکه جای کرده‌ام اندر پس دکان ادب
13. ۱۳بلی چو یافت شهنشاه پهلوی که بودبه طبع بنده دفین گنج شایگان ادب
14. ۱۴مثال داد که از کار مجلس شوراکناره گیرد و پوید به شارسان ادب
15. ۱۵ز لطف خسرو ایران زمین بهار اینکشد از مغاک سیاست بر آسمان ادب
16. ۱۶به اوستادی دارالمعلمین لختیبه جد و جهد کمر بست بر میان ادب
17. ۱۷از آن سپس پی تصحیح نامه‌های کهنز کلک من به ره افتاد کاروان ادب
18. ۱۸کتاب مجمل و تاربخ سیستان هر یکچو تاج گشت مکلل به بهرمان ادب
19. ۱۹هم از جوامع عوفی وترجمهٔ طبری‌نهاد کلک من آثار جاودان ادب
20. ۲۰چهار دور به شورای عالی فرهنگنثار کرد رهی نقد رایگان ادب
21. ۲۱چهار سال به دانشسرای عالی نیزنهاد سر ز ارادت بر آستان ادب
22. ۲۲تو واقفی که در این قرن چون بهار نداشتکسی به لفظ دری قوت بیان ادب
23. ۲۳چه ‌مایه خون‌جگرخورد تا که گشت امروزبه دهر شهره علی‌رغم دشمنان ادب
24. ۲۴به نظم و نثر دری فالق و به تازی چیربه پهلوی و اوستاست پهلوان ادب
25. ۲۵به ‌صرف و نحو و معانی و اشتقاق لغاتجز او که باشد امروزه ترجمان ادب
26. ۲۶به‌ شرق و غرب، سخن‌های من به تحفه برندکجا برند ازبن ملک ارمغان ادب
27. ۲۷ز علم سبک‌شناسی کسی نبود آگاهشد این علوم ز من شهره در جهان ادب
28. ۲۸نگاه کن به مقالات من که هریک هستبه فن پرورش اجتماع‌، جان ادب
29. ۲۹بود یکی ز صد آثار من (‌تطور نثر)که کس نیافت چنین گوهری ز کان ادب
30. ۳۰رواست گر فضلایش به سینه نصب کنندکه هست تازه‌ترین گل ز گلستان ادب
31. ۳۱کسی که خلق به استادیش یقین دارندز جور قانون افتاده در گمان ادب
32. ۳۲ز بی‌اساسی قانون دکتری گردیدبهار دانشم آشفته زین خزان ادب
33. ۳۳جزای آن که به سالی معین اندرکارنبوده‌ام‌، ز کفم شد برون عنان ادب
34. ۳۴کسی که فخر به شاگردی بهار نمودشد اوستاد و برآمد به نردبان ادب
35. ۳۵ببین به کار تقاعد که خنجر ستمشدرید چرم و برآمد به استخوان ادب
36. ۳۶بهار ماند به مزدوری ار چه داشت به کفهزار مرسله از گوهر گران ادب
37. ۳۷کنون به ذلت مزدوربم رها نکننددربغ و درد که کس نیست پشتوان ادب
38. ۳۸به‌سال شانزده افزوده گشت ساعت درسبه مدرسی که نشینند دکتران ادب
39. ۳۹بماند اجرت درس علاوه تا امسالکه با ستارهٔ کیوان بود قران ادب
40. ۴۰تو واقفی که بباید، به‌ساعتی زبن درسهزار غوص به دریای بیکران ادب
41. ۴۱ولی چه سودکه ننهد مدیر باز نشستمیان بی‌ادبی فرقی و میان ادب
42. ۴۲به هر که شعر تراشد ادیب نتوان گفتکه بس فراخ بود عرصهٔ جهان ادب
43. ۴۳بسی مکانت و بسیار منزلت بایدکراست قلب و زبان‌، منزل و مکان ادب
44. ۴۴روا مدار که گردد ذلیل هر دجالکسی که هست به‌حق صاحب‌الزمان ادب