1. ۱ای لطف خوشت صیقل آیینهٔ شاهیروشن دل تو آینهٔ لطف الهی
2. ۲عالم متغیر، صفتت نامتغیردنیا متناهی‌، هنرت نامتناهی
3. ۳پروردهٔ آن گوهر پاکی که ز اضدادبر پایهٔ جاهش نرسد دست تباهی
4. ۴بر روی مه و مهر کلف‌هاست ولی نیستبر صفحهٔ ادراک تو یک نقطه سیاهی
5. ۵شمشیر کجت واسطهٔ راست‌شعاریاخلاقِ خوشت قاعدهٔ مُلک‌پناهی
6. ۶ای خسرو شیرین که بود پاک و منزهلوح دلت از نقش ملاذی و مناهی
7. ۷زین وصلت فرخنده که فرمود شهنشاهشد هلهله و غلغله تا ماه ز ماهی
8. ۸شد یوسفِ ما را ملکِ مصر خریدارنک بانوی مصر است بر این گفته گواهی
9. ۹نقد دل ابنای وطن خواستهٔ توستبردار ازین خواسته هر قدر که خواهی
10. ۱۰خواندم خط بخت از رخت آن ‌روز که بودیچون غنچهٔ نوخاسته بر گلبن شاهی
11. ۱۱فالی زدم آن روز به دیدار تو و امروزهستم به عیان گشتن آن فال مباهی
12. ۱۲هرچند که از خدمت درگاه تو دورمهستم ز دل و جان به ره عشق تو راهی
13. ۱۳بگشا به تفقد در معمورهٔ دل‌هاکاین ملک نگیرند به نیروی سپاهی
14. ۱۴شو خواستهٔ خلق و دل از خواسته بردارخواهنده فزاید چو تو از خواسته کاهی
15. ۱۵چون خاطرت آیینهٔ غیبی است یقین استز احوال (‌بهار) آگهی ای شاه کماهی
16. ۱۶هرکس به ‌ازل قسمت خود دید و پذیرفتگل افسر یاقوتی و ما چهرهٔ کاهی