1. ۱قبلهٔ ادب و عشقست گلچین جهانبانیگل‌چین ز ادب ای دل هرچندکه بتوانی
2. ۲دیدم چمنی خندان‌، پر لاله و پر ریحانبر شاخ گلش مرغان‌، هرسو به غزلخوانی
3. ۳بشکفته گل اندرگل‌، کاکل زده درکاکلاز نرگس و از سنبل‌، وز لالهٔ نعمانی
4. ۴بر هر طرفی نهری‌، صف‌ بسته زگل بهریهرگلبنی از شهری با جلوهٔ روحانی
5. ۵هرگوشه گلی تازه‌، مالیده به رخ غازهوانگیخته آوازه‌، مرغان به خوش‌الحانی
6. ۶صد جنت جاویدان دیدم به یکی ایوانبرخاسته صد رضوان هر گوشه به دربانی
7. ۷صدکوثر جان‌پرور، دیدم به یک آبشخورگرد لب هر کوثر حوری به نگهبانی
8. ۸دیدم فلکی روشن‌، وز مهر و مه آبستنمهرش ز غروب ایمن‌، ماهش ز گریزانی
9. ۹دیدم به یکی دفتر صد بحر پر ازگوهرصد قلزم پهناور، پر لؤلؤ عمانی
10. ۱۰گفتی مه رخشانست‌، یا مهر درخشان استیاکوه بدخشان است‌، پر لعل بدخشانی
11. ۱۱یک گوشه گلستان بود بر لاله و ریحان بودیک گوشه شبستان بود، پر ماه شبستانی
12. ۱۲از هر طرفی حوری برکف طبق نوریبر زخمهٔ طنبوری‌، در رقص وگل‌افشانی
13. ۱۳یک طایفه رامشگر بگرفته به کف ساغرقومی به سماع اندر، با شیوهٔ عرفانی
14. ۱۴بر دامن هر مرزی بنشسته هنرورزیهریک بدگر طرزی‌، سرگرم سخن‌رانی
15. ۱۵گرم سخن‌آرایی‌، دنیایی و عقباییز اسرار برهمایی تا حکمت یونانی
16. ۱۶وز زلف و لب دلبر وان چشم جفاگستراز عاشق و چشم تر، و آن سینهٔ طوفانی
17. ۱۷رفتم به سوی ایشان‌، دلباخته و حیرانپرسیدم از این و آن از شدت حیرانی
18. ۱۸کاین را چه کسی بانیست کش منظر روحانیستگفتند جهانبانی است این منظره را بانی
19. ۱۹گلچین جهانست این‌، راز دل و جانست اینفرزند زمان است این‌، عقد گهرکانی
20. ۲۰شور و شغبست اینجا، عشق و طربست این‌جاقبلهٔ ادبست این جا، بازار سخندانی
21. ۲۱فرمود نبی جنت‌، در سایهٔ شمشیر استگشت از قلم سرهنگ، این مسئله برهانی
22. ۲۲شمشیر و قلم باهم نشگفت که شد منضمذوق است و ادب توام با فطرت ایرانی
23. ۲۳تاربخ تمامش را بنمود بهار انشاءزان روی ادب گلچین از باغ جهانبانی
24. ۲۴ور سالمه طبعش خواهی سوی مطلع بینقبلهٔ ادب و عشقست گلچین جهانبانی