1. ۱ای مردم دلخون وطن‌، دغدغه تا کیچون شه ز وطن دل بکند، دل بکن از وی
2. ۲صد سال فزون رنج کشیدیم و ملامتگشت ایران ویران و شد آباد ده ری
3. ۳طی کرد ری از بغی و شقا، عزت ایرانای ایران برخیز که شد عزت ری طی
4. ۴شاهی است در این شهر که جز زر نشناسدخلقی‌، که ندانند به جز چنگ و دف و نی
5. ۵نسوانی پر شهوت و پر سوزنک وکوفتمردانی بی‌همت و بی‌غیرت و لاشی
6. ۶درباری ننگین و گدا و متملقاعیانی‌، بدفطرت و دزد و دغل و غی
7. ۷اعضای اداراتی‌، کور و کچل و لوساحزاب و وزیرانی‌، شوم و بد و بدپی
8. ۸مشروطه‌ پرستانش بی‌علم و خل و جلفآزادی‌خواهانش‌، بی‌خون و رگ و پی
9. ۹نه شیوهٔ ملیت و نه رسم تمدننه رابطهٔ طایفه‌، نه قاعده حی