1. ۱بگرفت شب ز چهرهٔ انجم نقاب‌هاآشفته شد به دیدهٔ عشاق خواب‌ها
2. ۲استارگان تافته بر چرخ لاجوردچونان که اندر آب ز باران حباب‌ها
3. ۳اکنون که آفتاب به مغرب نهفته رویاز باد برفروز به‌بزم آفتاب‌ها
4. ۴مجلس بساز با صنمی نغز و دلفریبافکنده در دو زلف سیه پیچ و تاب‌ها
5. ۵ساقی به پای خاسته چون سرو سیمتنوانباشته به ساغر زربن شراب‌ها
6. ۶درگوش مشتری شده آواز چنگ‌هابر چرخ زهره خاسته بانگ رباب‌ها
7. ۷فصلی‌خوش و شبی‌خوش‌وجشنی‌مبارکست‌وز کف برون شده‌است طرب را حساب‌ها
8. ۸بستند باب انده و تیمار و رنج و غموز شادی و نشاط گشادند باب‌ها
9. ۹رنگین کند به باده کنون دامن سپیدزاهدکه بودش از می سرخ اجتناب‌ها
10. ۱۰گویند می منوش و مخورباده زانکه هستمی‌خواره راگناه وگنه را عقاب‌ها
11. ۱۱در باده گر گناه فزون است هم بوددر آستان حجه یزدان ثواب‌ها
12. ۱۲شمس‌الشموس شاه ولایت که کرده‌اندشمس و قمر ز خاک درش اکتساب‌ها
13. ۱۳هشتم ولی بار خدا آنکه بر درشهفتم سپهر راست به عجز اقتراب‌ها
14. ۱۴بهر مقر و منکر او ایزد آفریدانعام‌ها به خلد و به دوزخ عذاب‌ها
15. ۱۵خواهی اگر نوشت یکی جزوش از مدیحدر پیش نه ز برگ درختان کتاب‌ها
16. ۱۶اکنون به شادی شب جشن ولادتشگردون نهاده برکف انجم خضاب‌ها
17. ۱۷جشنی است خسروانه و بزمی است دلفروزگوئی گرفته‌اند ز جنت حجاب‌ها
18. ۱۸نور چراغ وتابش شمع و فروغ برقگوئی برآمدند به شب آفتاب‌ها
19. ۱۹آن آتشین درخت چو زربفت خیمه استوان تیرهای جسته چو زرین طناب‌ها