1. ۱ای کسروی ای سفیه نادانسرگشته تیه بغی و خذلان
2. ۲بدبخت کسی که چون تو باشدیک عمر به کار خویش حیران
3. ۳منفور به نزد پیر و برناملعون بر کافر و مسلمان
4. ۴از روز ازل فکنده ابلیسدر قلب تو کارگاه عصیان
5. ۵آیینْت سفاهتی هویدا«‌پیمانْت‌» حماقتی نمایان
6. ۶تو ز اهرمنی و از تو بیزارروح مشی و روان مشیان
7. ۷ای مغز تو خوابگاه ابلیسوی قلب تو جایگاه شیطان
8. ۸ای مایهٔ ننگ اهل تبریزاز حکم‌آباد تا شتربان
9. ۹با این تن خشک و این قیافههستی ز کدام جنس حیوان
10. ۱۰بوزینهٔ سل گرفته‌ای توپوشیده به تن لباس انسان
11. ۱۱در کار معاشرت چنان تلخکز تو نشود رفیق‌، خندان
12. ۱۲بنشینی و بر نمک بری دستبرخیزی و بشکنی نمکدان
13. ۱۳خود را تو ز مصلحان شمردیاین نام به خود نهادی آسان
14. ۱۴هستی به قیاس مصلحان‌، توچون ز آب فرات‌، آب قلیان
15. ۱۵هستی تو به طعم و بوی پیداهرچند شوی به رنگ پنهان
16. ۱۶شد پارسی از تصرف تومهمل چو کلام جان بن جان
17. ۱۷خشکیده و خامشی تو، گوییچولی قزکی به‌دست طفلان
18. ۱۸چولی قزکی ولی نه زان جنسکز وی طلبند خلق باران
19. ۱۹الفاظ به کسره می‌گذاریزان کسرویت شده است عنوان
20. ۲۰ورنه تو کجا و آل کسریای مایهٔ ننگ آل قحطان