1. ۱باز به پا کرد نوبهار سرادقبلبل آمد خطیب و قمری ناطق
2. ۲رایتی فرودین به باغ درآویختپرچم سرخ از گلوی سبز سناجق
3. ۳طبل زد از نیمروز لشکر نوروزوز حد مغرب گرفت تا حد مشرق
4. ۴لشکر دی شد به کوهسار شمالیبست به هر مرز برف‌، راه مضایق
5. ۵رعد فروکوفت کوس و ابر ز بالابر سر دشمن ز برق ریخت صواعق
6. ۶باغ چو شطرنج گشت و شاه جنوبیآمد بر لشکر شمالی فائق
7. ۷لاله نوخیز رسته بر دو لب جویهمچو به شطرنج از دو سوی‌، بیادق
8. ۸غنچه بخندد به گونهٔ لب عذراابر بگرید بسان دیده وامق
9. ۹سنگدلی بین که چهر درهم معشوقباز نگردد مگر ز گریهٔ عاشق
10. ۱۰دفتری گل کشد ز جزوه کش اوراقتا که سوابق کند درست و لواحق
11. ۱۱چون که شد اوراق گل تمام مرتبعضو گلستان شود به حکم سوابق
12. ۱۲هست گلستان اداره و گلش اعضامهر فروزان بود مدیری لایق
13. ۱۳نیست خلل اندرین اداره که خورشیدهست به تشویق جمله اعضا شایق
14. ۱۴عضو هنرمند، جاه و مرتبه بایدخاصه که با وی بود رییس موافق
15. ۱۵**‌
16. ۱۶نوز نتابیده صبح‌، خواه صبوحیزان که صبوحی است لیل غم را فالق
17. ۱۷از می فکرت بساز جام خرد پرجام خرد پر نگردد از می رائق
18. ۱۸با می فکرت صبوح کن که بود فکرخمری کان را خمار نبود لاحق
19. ۱۹هرکه سحرخیزگشت و فکرکنندهراحت مخلوق جست و رحمت خالق
20. ۲۰وانکه فروخفت تا برآمد خورشیدبر تن و بر جان خویش نبود مشفق
21. ۲۱چون گل خندان پگاه روی فرو شویجانب حق روی کن به نیت صادق
22. ۲۲غنچه‌صفت پردهٔ خمود فرو دریکسره آزاد شو ز قید علایق
23. ۲۳خیز که گل روی‌ خود به‌ ژاله‌ فروشستتاکه نماز آورد به رب مشارق
24. ۲۴خیزکه مرغ سحر سرود سرایدهمچو من اندر مدیح جعفر صادق
25. ۲۵*‌*‌
26. ۲۶حجه یزدان که دست علم قدیمشدین هدی را نطاق بست ز منطق
27. ۲۷راهبر مؤمنان به درک مسائلپیشرو عارفان به کشف حقایق
28. ۲۸جام علومش جهان‌نمای ضمایرناخن فکرش گره‌گشای دقایق
29. ۲۹ازپی او رو که اوست هادی امتگفتهٔ او خوان که اوست ناصح مشفق
30. ۳۰سر قران را ز محکم و متشابهجوی ز لطفش که اوست مصحف ناطق
31. ۳۱راه به دارالشفای دانش او جویکاوست طبیبی به هر معالجه حاذق
32. ۳۲داروی فقهش اگر نکردی چارهشرع نبی مرده بودی از مرض دق
33. ۳۳محضر درس امام گشت مقویشربت لطف امام گشت معرق
34. ۳۴خود نشنیدی مگر که بود به عهدشدورهٔ ضعف کتاب و نشر ...دق
35. ۳۵وز طرفی خیل صوفیان اباحیبسته ز هر سو به هدم شرع مناطق
36. ۳۶مُرجئه و ناصبیه نیز ز سویی اا‌در ره دین خدا نهاده عوائق
37. ۳۷تیرگی جهل کشت یکسره زایلچهر مُنیرش چوگشت لامع و شارق
38. ۳۸ساخت بنایی متین ز سنت و تفسیرکان نه زپای افتد از هجوم طوارق
39. ۳۹در ره ارشاد خلق توسن عزمشجست فزونی به تک ز سابق و لاحق
40. ۴۰شافعی و بوحنیفه‌، مالک و حنبلابجد خوانند و او معلم مفلق
41. ۴۱خود نشنیدی که «‌بودوانق‌» ملعونخواست که خون ریزدش به‌ خنجر بارق
42. ۴۲هیبتش انسان گرفت دیدهٔ منصورکش‌ ز سر صدق‌ جست‌ و گشت معانق
43. ۴۳آیت‌حق است و هست ذات شریفشمظهر ذات و صفات صانع رازق
44. ۴۴گر ز سر مهر بنگرد سوی دشمنقهر خدایی شود به‌ دشمن طارق
45. ۴۵او پی تهذیب خلق آمد از آن‌روبود صبور و حلیم و سهل ومرافق
46. ۴۶ور شدی از حق به پادشاهی مأمورگبشی ازو شمل دشمنان متفرق
47. ۴۷خصم بر قدرت امام چه باشدتودهٔ کاهی به پیش ذروهٔ شاهق
48. ۴۸*‌*‌
49. ۴۹دولت مروانیان چو طی شد و آمدجیش خراسان به جیش مروان فائق
50. ۵۰قاصدی آمد بر امام ز کوفهکشت شبانگه به درگهش متعلق
51. ۵۱داشت ز بوسلمهٔ ضلال کتابیکای توبه شرع نبی بزرگ محقق
52. ۵۲مهتر آل رسول جز تو کس امروزنیست که گردد به ملک راتق و فاتق
53. ۵۳کار به دست منست و جز تو کسی رامن نشناسم به ملک درخور ولایق
54. ۵۴خیز وز یثرب به کوفه آی از آن پیشکایند از رمله کودکان مراهق‌
55. ۵۵چشم به راهت اعالیند و ادانیبندهٔ حکمت مغاربند و مشارق
56. ۵۶**‌
57. ۵۷صادق آل رسول نامه فرو خوانددید سخن با حقیقتست مطابق
58. ۵۸لیک ز شاهی چو بود فرض‌ترش کارفقر به شاهی گزید و دین به دوانق
59. ۵۹نامهٔ بوسلمه را نداد جوابیتا که نیفتد به مشکلات و مضایق
60. ۶۰*‌*‌
61. ۶۱ای خلف مرتضی وسبط پیمبرجور کشیدی بسی ز خصم منافق
62. ۶۲خون به دلت کرد روزگار جفاکیشتا تن پاکت به قبر گشت ملاصق
63. ۶۳هستی نزد خدای زنده و مرزوقای تو به خلق خدای منعم و رازق
64. ۶۴پرتو مهرت مباد دور ز دل‌هاسایهٔ لطفت مباد کم ز مفارق
65. ۶۵مدح تو گفتن بهار راست نکوترتا شنود مدح مردم متملق
66. ۶۶کیش تو جویم مدام و راه تو پویمتا ز تن خسته روح گردد زاهق
67. ۶۷بر پدر و مادرم ز لطف کرم کنگر صلتی دارد این قصیده رایق
68. ۶۸چشم من از مهر برگشای و نگهدارگوهر ایمان من ز پنجهٔ سارق