1. ۱حبذا از این نگارستان پر نقش و نگارخوش‌تر از بتخانهٔ چین و سرای نوبهار
2. ۲صفحه ‌اندر صفحه خرم ‌چون بهشت ‌اندر بهشتپرده اندر پرده رنگین چون بهار اندر بهار
3. ۳نقش‌های روم و یونان پیش نقشش ناتمامطرح‌های چین و تبت ییش طرحش نابکار
4. ۴حرکت از هر گوشه پیدا، صنعت از هرسو پدیدفکر هر جانب نمایان‌، ذوق هر جا آشکار
5. ۵می‌دود از هر طرف در این گلستان سیل روحراست همچون جدول باران به روز ژاله بار
6. ۶بوستان بینی و گو می‌وزد این دم نسیمکاروان بینی و گوبی می‌نهد این لحظه بار
7. ۷گویی اکنون می‌پرد از نزد ما نقش تذورگویی اینک می‌دود بر روی ما شکل سوار
8. ۸جنگلی بینی که شبنم می‌چکد از برک گلوز نسیم نرم حرکت می کند برگ چنار
9. ۹سوسن بری ز شرم سوسن او روی زردلالهٔ دشتی ز رشگ لالهٔ او داغدار
10. ۱۰ساق گل بینی و خواهی تا کنی از لطف بویلیک ‌از آن ترسی که بر دستت خلد ز آن ساق خار
11. ۱۱سوزن ‌عیسی ‌بود با رشتهٔ ‌مریم ‌قرینکاین روانبخشی روان کرده‌است بر هر پود و تار
12. ۱۲کی شدی ارژنگ مانی همچو عنقا بی‌نشانگر ز سوزن کرد «‌اسعد» داشتی یک رشته کار
13. ۱۳نور چشم ایلخان اسعد محمد آن که هستبختیاری را شرف زین خاندان بختیار
14. ۱۴اسعدا وصف نگارستان زیبای تراخامهٔ من لوحه‌ای آراست بهر یادگار
15. ۱۵سوزن من خامه است و رشته‌اش فکر بلندنقش سوزن کرد من وصف نگارستان یار
16. ۱۶گر بخواند احمدی قاضی القضاه این چامه راآفرین راند به طبع صورت‌انگیز بهار
17. ۱۷در میان بنده و اسعد همو شاید حکمزان که هست اندر قضاوت دادبان و دادیار
18. ۱۸آن که گر برخوان جودش نه ‌فلک سغدو شود گزلک عزمش کند در یک دم او را چاپار
19. ۱۹شکوهٔ اسعد به هرمز بردم آری گفته‌اندشکوهٔ یاران به یاران کرد باید آشکار
20. ۲۰شکوه‌ای گر از تو هست اندر دل پردرد مناحمدی آن شکوه را خواهد نمودن برکنار
21. ۲۱ورتو با جمشید هستی در نزاع مرده ریکاز چه با من رفت فعل مرده شو با مرده‌خوار؟
22. ۲۲داده و بخشیده خود باز نستاند کریماین بود رسم بزرگان‌، این بودی خوی کبار