1. ۱گشاده روی بهار، ای گشاده روی بهارشراب سرخ بخواه و نبید سرخ بیار
2. ۲بهار آمد و سنبل برآمد از لب جویبه بوی زلف تو ای شمسهٔ بتان بهار
3. ۳توازبهار فزونی بتا، به رنگ و به بویخود اینکه گفتم از من بسی شگفت مدار
4. ۴بهارگیتی روزی دو بیش خرم نیستبهار روی تو را خرمی بود هموار
5. ۵به جزتو ای به دوزخ رشگ لعبتان چگلندیده هیچ کس اندر به هیچ شهر و دیار
6. ۶بهار چنگ‌سرای و بهار رودنوازبهار ساغرگیر و بهار باده گسار
7. ۷بهار نبود رشگ نگارخانهٔ چینبهار نبود بی‌غارهٔ بت فرخار
8. ۸مکن شتاب و به سیر بهار و باغ مرووگرکه رفتن خواهی مرا چنین مگذار
9. ۹بپوش روی و حذرکن که بهر سیر، تو راستاده‌اند بسی مرد و زن به راه گذار
10. ۱۰مکن جدا ز رخ خود کنار و دیدهٔ منگرم نخواهی رنگین به خون دیده کنار
11. ۱۱تو نوبهاری و ابر تو دیدگان منستهمی ببارد ابر آن کجاکه بود بهار
12. ۱۲ز رنج دوری روی تو ای بدیع صنمز درد وسختی هجر تو ای ستوده نگار
13. ۱۳جنان بگریم از دیده گان به دامن دشتکه سیل اشک فرستم همی به دریا بار
14. ۱۴همی بگریم زار و مرا نگویدکسکه کریه بشکن و ز دیدکان سرشک مبار
15. ۱۵چنین نگریم‌، نی نی خطاست گریه چنینبه عهد خواجه نه نیکوست گریهٔ بسیار