1. ۱قطعه‌ای قلم پرتو بیضایی بودپرتو معنی و لفظش ید بیضایی بود
2. ۲حب و بغض از پدران ارث به فرزند رسدمهر پرتو به من اجدادی و آبایی بود
3. ۳همچنین بود ز میراث نیاکان بی‌شکآن محبت که ز من در دل بیضایی بود
4. ۴راست گویی که میان پدران من و اومتصل سلسلهٔ انس و شناسایی بود
5. ۵دوستی بی‌سبب آن روز عجب بود بلیدور دوران تبهکاری و خودرایی بود
6. ۶ویژه بین دو سخنگوی که از روز نخستکار هم‌چشمی این قوم تماشایی بود
7. ۷با چنین حال‌، رهی را پدرت دوست گرفتکه دلش پاک ز لوث منی و مایی بود
8. ۸من هم او را ز گروه شعرا بگزیدمکه چون من نیز وی از مردم دریایی بود
9. ۹بود او نیز چو من در وطن خویش غریببا غریبانش از آن شفقت و مولایی بود
10. ۱۰بود او معتقد دلشدگان شیداکه خداوند دلی واله و شیدایی بود
11. ۱۱گر به کنج قفس افتاد عجب نیست که اوعندلیب‌آسا محکوم خوش‌آوایی بود
12. ۱۲بود مسعود زمان آن که به شومی ادبگه‌ (‌مرنجی‌) و گهی‌(‌سوبی‌) و گه‌ (‌نایی‌) بود
13. ۱۳پرتوا رحمت حق بر پدری کز پس اوچون تو فرزند خلف در شرف افزایی بود
14. ۱۴گفتی از نسب کاشان چه‌زنی تن که پدرتبود ازبن شهر که مشهور به گویایی بود
15. ۱۵راست گفتی و من از راست نرنجم لیکنچه توان کرد که در طوسم پیدایی بود
16. ۱۶طوس و کاشان به قیاس نسب دودهٔ مانسب صورت با جسم هیولایی بود
17. ۱۷مولدم طوس ولیکن گهر از کاشان استنغمه آمد ز نی اما هنر از نایی بود
18. ۱۸جد من هست صبور آن که به کاشان او رابا عم خوبش صبا دعوی همتایی بود
19. ۱۹می‌رسد از پس سی پشت به آل برمکوین نسب آن ‌روز اسباب‌ خودآرایی بود
20. ۲۰نایب‌السلطنه را بود دبیر مخصوصزان که شیرین خط او شهره به زیبایی بود
21. ۲۱با چنین حال شد اندر صف پیکار و جهادکه وطن دستخوش دشمن یغمایی بود
22. ۲۲در صف رزم شد از غیرت اسلام شهیدزانکه با طبع غیور و سر سودایی بود
23. ۲۳سومین جد من از کاشان بشتافت به فینزانکه بی‌بهره از آلایش دنیایی بود
24. ۲۴دومین جد من آمد به خراسان از کاشکاندر این مرحله‌اش بویهٔ عقبایی بود
25. ۲۵کار دنیاش به سامان شد از آن روی که اوصاحب کارگه مخمل و دارایی بود
26. ۲۶پسرانش همه صنعتگر و فرزند کهینکاظمش نام و به دل طالب دانایی بود
27. ۲۷به تقاضای نسب گشت صبوربش لقبطوطیئی گشت که شهره به‌ شکرخایی بود
28. ۲۸شیوهٔ شاعریش کرد (‌خجسته‌) تلقینآنکه‌ شعراً به‌جهان شهره به‌ شیوایی بود
29. ۲۹شد رئیس‌الشعرا پس ملکی یافت به ‌شعروز شهش را تبه هم ز اول برنایی بود
30. ۳۰باد آباد مهین خطهٔ کاشان که مداممهد هوش و خرد و صنعت و بینایی بود
31. ۳۱هرکه برخاست بهر پیشه ز شهر کاشاندر فن خویشتنش فرط توانایی بود
32. ۳۲معنی کاش جمیلست و ظریفست و ازو استلغت کشی‌، کش معنی رعنایی بود
33. ۳۳کش و کشمیر و دگر کاشمر و کاشغر استجای‌هایی که عبادتگه بودایی بود
34. ۳۴لفظ کاشانه وکاشان به لغت‌های قدیممعبد و جایگه جشن و دل آسایی بود
35. ۳۵آجر و کاسهٔ رنگین را کاشی خواندندوین هم از نقش خوش و لون تماشایی بود
36. ۳۶لغت کاسه وکاسست هم ازکاشه وکاشزانکه پرنقش گل و بوتهٔ مینایی بود
37. ۳۷در تمنای خوشی نیز بگویند: ای کاشدر فراق توام آرام و شکیبایی بود
38. ۳۸صنعت کاشی از اینجا به دگر جای رسیدکاین هنر وبژه این شهر به تنهایی بود
39. ۳۹فرش زیباش کنون شهرهٔ دهر است چنانکزری و مخمل او شاهد هرجایی بود
40. ۴۰وز ولای علیش فخر فزونست بلیمردم کاشان پیوسته توّلایی بود
41. ۴۱صورت و صوت نکو را هم از ایام قدیمبا نبی‌القاسان همدوشی و دربائی بود
42. ۴۲مردمش را ز هوای خوش و انفاس لطیفصوت داودی و الحان نکیسایی بود
43. ۴۳گویی‌این نغمهٔ ‌خوش باعث ‌تعدیل وی ‌استورنه آن لهجهٔ بد، مایهٔ رسوایی بود
44. ۴۴یا خود این لهجهٔ ‌ناخوش سپر چشم بد استپیش شهری که پر از خوبی و زیبایی بود
45. ۴۵صد هنر دارد و یک عیب‌، من این زان گفتمتا نگویند که قصدم هنرآرایی بود
46. ۴۶گفت این چامهٔ جانبخش به نوروز بهارگرچه افسرده دل از عزلت و تنهایی بود