1. ۱پادشهی بود به عهد قدیمشیفتهٔ خوردنی و زر و سیم
2. ۲لاغر پنداری و فربه بریای عجب آکنده بر لاغری
3. ۳فربهی مرد به مغز سر استفربه بی‌مغز بلی لاغر است
4. ۴فربه بی‌مغزکدویی است خوارلاغر پر مایه دُر شاهوار
5. ۵از دو جهان سیم و زر او را و بسوز ملکی تاج سر او را و بس
6. ۶فسحت ملکیش ز اندازه بیشبا نظری تنگ‌تر از مشت خویش
7. ۷حاصل مردم شده هر سو به‌بادلیک شه از مزرعه خویش شاد
8. ۸مملکت از جور وزیران تباهلیک نکو حاصل مزروع شاه
9. ۹زارع گرینده بر احوال خویششاه‌ خوش از حاصل امسال خویش
10. ۱۰سیم و زر آورده بهم چون جهودداده پس آنگاه به تربیح و سود
11. ۱۱نی غم خلق و نه غم مملکتبی‌خبر از بیش و کم مملکت
12. ۱۲سود خور و زر طلب‌و چشم‌تنگبی‌عظمت‌چون ‌نم‌خون‌ روز جنگ
13. ۱۳نه ز پی صلح‌، وزیری هژیرنه ز پی جنگ‌، سواری دلیر
14. ۱۴کف لئیمش نشد ازحرص و آزجز ز پی زر ستدن هیچ باز
15. ۱۵بسته جز از زر ز دو گیتی نظرزر و دگر زر و دگر باز زر
16. ۱۶پرطمع و کوردل و تیره‌جانپادشه و زارع و بازارگان
17. ۱۷چون که تجارت کند و زرع‌، شاهتاجر و زارع به که جوید پناه‌؟‌!
18. ۱۸شاه بکوشد ز پی سیم و زرلیک کند بخش بر اهل هنر
19. ۱۹گه به سپه‌،‌ تا به رهش سر دهندگه به رعیت‌، که بدو زر دهند
20. ۲۰شه که‌به یک‌دست دهد سیم و زرباز ستاندش به دست دگر
21. ۲۱بندهٔ دینار و عبید دِرمشاه رعیت نبود لاجرم
22. ۲۲گنج برآورد و سپه کرد پستبی‌سپهی نظم ولایت شکست
23. ۲۳ملک برآشفت و سیه گشت روزگشت نهان اختر گیتی‌فروز
24. ۲۴خلق شتابان سوی درگه به خشمرخت فروبسته شه تنگ‌چشم
25. ۲۵با دو سه فراش جگر سوختهبا دو سه صندوق زر اندوخته
26. ۲۶برکتف هر یک صندوق زرخم شده از بار گرانشان کمر
27. ۲۷یک‌تن از آن سه ز تعب شد فکارآه برآورد و بیفکند بار
28. ۲۸گفت به صندوق که ای گنج زرحاصل خون جگر رنجبر
29. ۲۹خلق رسیدند و برآشفت کویهان به خداوند خود از من بگوی
30. ۳۰کانچه در اینجاست اگر شهریاربخش نمودی به سلاح و سوار
31. ۳۱حالتش امروز به از این بُدیخفت و خواریش نه چندین ‌بُدی
32. ۳۲گنج که سرمایهٔ سالاری استچون‌ نشود خرج‌، گرانباری است