1. ۱غم طوقی از آهن شد و برگردنم آویختچون ژندهٔ درویش، بلا در تنم آویخت
2. ۲درگردن دلدار نیاویخته‌، دستمبشکست به صد خواری و در گردنم آویخت
3. ۳آن طفل که پروردهٔ دل بود چو اغیارافتاد ز چشم من و در دامنم آویخت
4. ۴بدگوبی جهال به بوم و برم آشفتبیغارهٔ حساد به پیرامنم آویخت
5. ۵ببرید طبیعت ز هواهای دلم سروآورد ویکایک به سر برزنم آوبخت
6. ۶بلبل‌صفت آفات سخن گفتن شیریندر خانه و در لانه و درگلشنم آویخت
7. ۷چون منطق شیرین مرا دید زمانهاز طاق فلک در قفس آهنم آویخت
8. ۸بگداخت تنم شمع‌صفت وین دل سوزانچون شعلهٔ فانوس به پیراهنم آوبخت
9. ۹هر چیزکزان بیش دلم داشت تنفرچون پردهٔ تاری به در روزنم آوبخت
10. ۱۰تاربکی افکار حریفان چو حجابیگرد آمد و درییش دل روشنم آوبخت
11. ۱۱حلاج‌ صفت‌، تا ز چه گفتم سخن حقاز دار بلا این فلک ریمنم آویخت