1. ۱ای خنک دی که از بهار افزونهست هنگام عیش وعیش شگرف
2. ۲کشد از سیم ناب چون دیواربر در خانه ی که و مه برف
3. ۳ننگری خود، ز خواجگان تا ناز؛نشنوی خود، ز ناصحان تا حرف
4. ۴با دو کس از مهان روشندلبا دو تن از بتان مشکین عرف
5. ۵خیز و در گوشه ی خرابی دهقدح باده غوطه در خم ژرف
6. ۶وه چه باده؟ سهیل رنگین درع!وه چه باده؟ چراغ سیمین ظرف!
7. ۷روی در روی واضحات الثغرچشم در چشم «قاصرات اطرف»
8. ۸بوی ریحان دهد، دهند چو سیرطعم حلوا دهد، دهند چو ترف
9. ۹ور ز سرما نیاری، این کاریجام می بر کف و کنی می صرف
10. ۱۰بر شبه ریز، ریزه ی یاقوت؛سای بر مشک، سوده ی شنجرف
11. ۱۱مرغ و ماهی کباب ساز آنجاتا چرد بره سبزه از ته برف