1. ۱حیف و صد حیف که از کجروشیهای سپهربسته بر ناقه اجل، محمل درویش مجید
2. ۲چه بگلزار جهان دید که گردید خموش؟!عندلیب بسخن مایل درویش مجید!
3. ۳بود چون ابر گهرریز و، چو در دریا خیزخامه و نامه، ز دست و دل درویش مجید
4. ۴نوخطان، داده خط بندگی و کرده قبول؛سر خطی از قلم قابل درویش مجید
5. ۵چیده رضوان بجنان مجلس او را ز جهانچرخ برچیده اگر محفل درویش مجید
6. ۶بیمین رخت کشد از صف اصحاب شمالگشت چون رحمت حق شامل درویش مجید
7. ۷زیست نیکو و چو شد، ماند ازو نام نکو؛از جهان است بس این حاصل درویش مجید
8. ۸شد، چو از باد اجل کشتی هستیش شکستساحت خلد برین ساحل درویش مجید
9. ۹در جوانی، ز جهان گشت روان سوی جناناز جنان بود چو آب و گل درویش مجید
10. ۱۰زد رقم از پی تاریخ وفاتش آذر:«شده ایوان جنان منزل درویش مجید»