1. ۱محمد که همتای او از نخستسهی سروی از خاک آدم نرست
2. ۲خدا را مطیع و جهان را مطاعزهی خواجه گز فقر بودش متاع
3. ۳پسند آمد «الفقر فخری» از اوکه ملک سلیمان نکرد آرزو
4. ۴بچشم اشکریز و بلب خنده ناکبتن جان روشن، بجان نور پاک
5. ۵گل طاوها میوه ی یا و سینبهار نخستین، ترنج پسین
6. ۶نرفته بمکتب، نخوانده کتاب؛کتاب ملل را فگنده در آب
7. ۷ز هفتم زمین گیر، تا نه فلکبفرمان او انس و جن و ملک
8. ۸گهی شهپر جبرئیلش بسرگهی پرده ی عنکبوتش بدر
9. ۹ز خلق جهان کس باین پایه نهجهانیش در سایه و، سایه نه
10. ۱۰بود سایه هر کالبد را ولینبد سایه آن کالبد را بلی
11. ۱۱چو مهرش دمید از زمین و زمانزمین سایه افگند بر آسمان
12. ۱۲تهی دست و، پر دست خلقش ز دست؛گرسنه، از آن سیر هر کس که هست
13. ۱۳ز بردست هر کشورش، زیر دست؛از او بت شکن هر کجا بت پرست
14. ۱۴هنوز آب در خاک آدم نبودنشانی ز هستی عالم نبود
15. ۱۵که از نور خود آفرید ایزدشنه نوری که اختر فرو ریزدش
16. ۱۶شد آن نور چون گوهر دلپسندبه پیرایه ی خاتمی سر بلند
17. ۱۷صدف یافت از صلب آدم نخستدر آنجا بهر صلب کان راه جست
18. ۱۸سرافرازیش داد از همسرانچه دین پروران و چه پیغمبران
19. ۱۹چنین از فلک تا بخاک آمدهدر اصلاب ارحام پاک آمده
20. ۲۰چو نخلش دمید از ریاض عربرطب یافت نخل عرب از طرب
21. ۲۱برآمد چو خورشیدش از زیر میغبدستیش تاج و بدستیش تیغ
22. ۲۲ز غمگین غم، از سرکشان سرگرفت؛بدوریش داد از توانگر گرفت
23. ۲۳به بتخانه ها ز اختر واژگونفتادند از پا بتان سرنگون
24. ۲۴شد از رایتش رایت کفر پستدر افتاد بر طاق کسری شکست
25. ۲۵ز دریاچه ی ساوه گفتی سحاببر آتشگه فارس افشاند آب
26. ۲۶بملک عرب از عجم تاج رفتدرفش فریدون بتاراج رفت
27. ۲۷بشست آب زمزم، می از جام جمبمخموری افتاد شاه عجم
28. ۲۸گرش نامه پرویز بدخو دریدهمش تیغ فرزند، پهلو درید
29. ۲۹چو تابید آن مه ببام قریشقریش از وفا و جفا شد دو جیش
30. ۳۰چو دارد جماد و نبات اختلافعجب نیست در نوع انسان خلاف
31. ۳۱چنان کز افق شاه انجم گروهدرفش زر افشاند بر دشت و کوه
32. ۳۲شد از خار و خارای نزهت زداگل لعل گون، لعل گلگون جدا
33. ۳۳نبی هم بتکمیل چون یافت نامتمامی از او یافت هر ناتمام
34. ۳۴یکی سنگ، تسبیح گفتش بدست؛یکی سنگش، از درج گوهر شکست!
35. ۳۵سرنگ از طبر زد، نحاس از ذهب؛جدا گشت چون حمزه از بولهب
36. ۳۶رؤف، رحیم،کریم، کظیمکه ایزد ستودش بخلق عظیم
37. ۳۷خدیو جهان خواجه ی کائناتعلیه السلام و علیه الصلوه
38. ۳۸تو و انبیا یا نبی الوریفاین الثریا و این الثری
39. ۳۹فرستنده ات از فرستادگانبپا داشته بر در استادگان
40. ۴۰تو را داده پی بهره آدم ز روحخدا ناخدایی کشتی نوح
41. ۴۱ذبیح و خلیل اند دل خوش ز توبجان رسته از تیغ و آتش ز تو
42. ۴۲گر آراست در خاک بطحا خلیلسرایی بنام خدای جلیل
43. ۴۳همانا نبودش مرادی جز اینکه سازی مقام ای رسول گزین
44. ۴۴اگر نه، غنی بود حق ا زمکاننخواهد مکان صانع کن فکان
45. ۴۵گر آورد از طور، موسی قبس؛ز روی تو بود آن قبس مقتبس
46. ۴۶سلیمان کند، بیندار مشتری؛در انگشت سلمانت انگشتری
47. ۴۷دهن شست عیسی بشهد و بشیرکه شد از قدومت بشر را بشیر
48. ۴۸گرفت ای ز پیغمبران سرفرازز نام تو هر چار دفتر طراز
49. ۴۹بچار آینه از تو افتاد نوربه انجیل و تورات و فرقان، زبور
50. ۵۰سر از تاج معراج بادت بلندز تشریف رحمت تنت بهره مند