1. ۱آب چشمم گشت پر خون زاتش هجران یارهست باد سرد من بر خاک از آن کافور بار
2. ۲آب و آتش دارم از هجران او در چشم و دلاز دل چون بادم از دوران گردون خاکسار
3. ۳آب چشمم ز آتش دل نزهت جان می‌بردهمچو باد تند کاه از روی خاک اندر قفار
4. ۴گر ز آب وصل او این آتش دل کم کنممن چو باد از خاک کوی او شوم عنبر عذار
5. ۵تا در آب چشمم و در آتش دل از فراقهمچو بادم من ز خاکی و دویی روزگار
6. ۶زآب چشم و زآتش دل گر بخواهم در جهانباد را پنهان کنم در خاک من همچون شرار
7. ۷آب چشمم زآتش هجران چنان رنگین شدستکز رخ باد بهاری خاک کوه لاله‌زار
8. ۸آب چشم و آتش دل را ندارم هیچ دفعجز نسیم باد مدح و خاک پای شهریار
9. ۹خسروی کز آب لطف و آتش شمشیر اوباد بی‌مقدار گشت از دشمن چون خاک خوار
10. ۱۰سنجر آن کز آب و آتش گرد و گل پیدا کندمهر و کین او چو باد و خاک از تیر بهار
11. ۱۱آنکه آب و آتش انگیزند تیغ و تیر اواز دل باد هوا و خاک میدان روز کار
12. ۱۲پادشاهی کاب و آتش صولتش را چاکرندباد را از خاک سم مرکبش هست افتخار
13. ۱۳گر رسد بر آب دریا آتش شمشیر اوهمچو باد از خاک دریاها برآرد او دمار
14. ۱۴آب گردد همچو آتش در دهان آن کسیکو ندارد همچو باد از خاک درگاهش مدار
15. ۱۵آب اگر بر آتش آید از نهیب عدل اوبی‌گمان گردند همچون باد و خاک آموزگار
16. ۱۶هست اندر دست آب و گوش آتش در جهانباد تاثیرش سوار و خاک عدلش گوشوار
17. ۱۷کی شدندی آب و آتش در جهان هریک پدیدگر نگشتی باد اقبالش درین خاک آشکار
18. ۱۸از وجود جود و آب و آتش اقبال اوستباد را پاکیزگی و خاک را پر در کنار
19. ۱۹ای خداوندی کز آب و آتش جود و سخاتهمچو باد و خاک مشهورند اندر هر دیار
20. ۲۰تا بیابد آب روی از آتش اقبال توباد دولت بر یمین و خاک نصرت بر یسار
21. ۲۱انوری از آب مهر و آتش مدحت کنددرج در نظم را چون باد بر خاکت نثار
22. ۲۲تا نباشد آب و آتش نیکخواه یکدگرتا بود از باد و خاک اندر جهان گرد و غبار
23. ۲۳همچو آب و آتشت خواهم بقای سرمدیتا چو باد از پیکر هر خاک گشته کامکار