1. ۱خوشا نواحی بغداد جای فضل و هنرکسی نشان ندهد در جهان چنان کشور
2. ۲سواد او به مثل چون پرند مینا رنگهوای او به صفت چون نسیم جان‌پرور
3. ۳به خاصیت همه سنگش عقیق لؤلؤباربه منفعت همه خاکش عبیر غالیه‌بر
4. ۴صبا سرشته به خاکش طراوت طوبیهوا نهفته در آبش حلاوت کوثر
5. ۵کنار دجله ز خوبان سیم‌تن خلخمیان رحبه ز ترکان ماه‌رخ کشمر
6. ۶هزار زورق خورشید شکل بر سر آببر آن صفت که پراکنده بر سپهر شرر
7. ۷به وقت آنکه به برج شرف رسد خورشیدبه گاه آنکه به صحرا کشد صبا لشکر
8. ۸دهان لاله کند ابر معدن لؤلؤکنار سبزه کند باد مسکن عنبر
9. ۹به شبه باغ شود آسمان به وقت غروببه شکل چرخ شود بوستان به وقت سحر
10. ۱۰به وقت شام همی این بدان سپارد گلبه گاه بام همی آن بدین دهد اختر
11. ۱۱به رنگ عارض خوبان خلخی در باغمیان سبزه درفشان شود گل احمر
12. ۱۲شکفته نرگس بویا به طرف لاله‌ستانچنانکه در قدح گوهرین می اصفر
13. ۱۳ستاک لاله فروزان بدان صفت که بودزمشک و غالیه آکنده بسدین مجمر
14. ۱۴نوای بلبل و طوطی خروش عکه و سارهمی کند خجل الحانهای خنیاگر
15. ۱۵بدین لطافت جایی من از برای امیدبه فال نیک گزیدم سفر به جای حضر
16. ۱۶نماز شام ز صحن فلک نمود مراعروص چرخ که بنهفت روی در خاور
17. ۱۷بدان صفت که شود غرقه کشتی زرینبه طرف دریا چون بگسلد ازو لنگر
18. ۱۸به گرد گنبد خضرا چنان نمود شفقکه گرد خیمهٔ مینا کشیده شوشهٔ زر
19. ۱۹ستارگان همه چو لعبتان سیم‌اندامبه سوک مهر برافکنده نیلگون معجر
20. ۲۰بنات نعش همی گشت گرد قطب چنانکه گرد حقهٔ فیروه گوهرین زیور
21. ۲۱بر آن مثال همی تافت راه کاهکشانکه در بنفشه‌ستان برکشیده صف عبهر
22. ۲۲ز تیغ کوه بتابید نیم شب پروینچنان که در قدح لاجورد هفت درر
23. ۲۳سپهر گفتی نقاش نقش مانی گشتکه هر زمان بنگارد هزار گونه صور
24. ۲۴ز برج جدی بتابید پیکر کیوانبه شکل شمع فروزنده در میان شمر
25. ۲۵همی نمود درفشنده مشتری در حوتچنان که دیدهٔ خوبان ز عنبرین چادر
26. ۲۶ز طرف میزان می‌تافت صورت مریخبدان صفت که می لعل رنگ در ساغر
27. ۲۷چنان که عاشق ومعشوق در نقاب گمانبتافت تیر درافشان و زهرهٔ ازهر
28. ۲۸به رسم لعبت‌بازان سپهر آینه رنگزمان زمان بنمودی عجایب دیگر
29. ۲۹فلک به لعبت مشغول و من به توشهٔ راهجهان به بازی مشغول و من به عزم سفر
30. ۳۰درین هوس که خرامان نگار من برسیدبدان صفت که برآید ز کوه پیکر خور
31. ۳۱فرو گسسته به عناب عنبرین سنبلفرو شکسته به خوشاب بسدین شکر
32. ۳۲همی گرفت به لؤلؤ عقیق در یاقوتهمی نهفت به فندق بنفشه در مرمر
33. ۳۳ز عکس نرگس او می‌نمود بر زلفشچنان که ریخته بر سبزه دانهای گهر
34. ۳۴ز بس که بر رخ خورشید زد دو دست به خشمگلش چو شاخ سمن گشت و برگ نیلوفر
35. ۳۵به طعنه گفت که عهد و وفای عاشق بینبه طیره گفت که مهر و هوای دوست نگر
36. ۳۶نبود هیچ گمانی مرا که دشمن‌واربدین مثال ببندی به هجر دوست کمر
37. ۳۷مجوی هجر من و شاخ خرمی مشکنمتاب رخ ز من و جان خوشدلی مشکر
38. ۳۸به جای ملحم چینی منه هوا بالینبه جای اطلس رومی مکن زمین بستر
39. ۳۹خدای گفت حضر هست بر مثال بهشترسول گفت سفر هست بر مثال سقر
40. ۴۰کجا شوی تو که بی‌روی من نیابی خوابکجا روی تو که بی‌روی من نبینی خور
41. ۴۱در این دیار به حکمت نیابمت همتادرین سواد به دانش نبینمت همبر
42. ۴۲کمینه چاکر علمت هزار افلاطونکهینه بندهٔ فضلت هزار اسکندر
43. ۴۳ز شکلهای تو عاجز روان بطلمیوسز حکمهای تو قاصر روان بومعشر
44. ۴۴تو آن‌کسی که ز فضل تو فاضلان عراقبه خاک پای تو روشن همی کنند بصر
45. ۴۵جواب دادم کای ماه‌روی غالیه‌مویبه آب دیده مزن بر دل رهی آذر
46. ۴۶قرار گیر و ز سامان روزگار مگردصبور باش و ز فرمان ایزدی مگذر
47. ۴۷هوا نکرد تن من بدین فراغ و وداعرضا نداد دل من بدین قضا و قدر
48. ۴۸ولیک حکم چنین کرد کردگار جهانز حکم او نتوان یافت هیچگونه مفر
49. ۴۹به صبر باد فلک در حضر ترا ناصربه عون باد ملک در سفر مرا یاور
50. ۵۰وداع کرد بدین‌گونه چون برفت جهانبه سیم خام بیندود گنبد اخضر
51. ۵۱به شکل عارض گلرنگ او همی تابیدفروغ خسرو سیارگان به مشرق در
52. ۵۲غلام‌وار چو هنگام کوچ قافله بودسوار گشتم بر کرهٔ هیون پیکر
53. ۵۳پلنگ هیات و قشقاو دم گوزن سرینعقاب طلعت عنقا شکوه طوطی پر
54. ۵۴قوی قوائم و باریک دم فراخ کفلدراز گردن و کوتاه سم میان لاغر
55. ۵۵به وقت جلوه‌گری چون تذرو خوش‌رفتاربه گاه راهبری چون کلاغ حیلت‌گر
56. ۵۶به گاه کینه هوا در دو پای او مدغمبه وقت حمله صبا در دو دست او مضمر
57. ۵۷خروش دد بشنیدی ز روم در کابلخیال موی بدیدی ز هند در ششتر
58. ۵۸بدین نوند رسیدم در آن دیار و زمنبه گوش حضرت شاه جهان رسید خبر
59. ۵۹مرا به حضرت عالی تقربی فرمودبه نام شاه بپرداختم یکی دفتر
60. ۶۰هزار فصل درو لفظها همه دلکشهزار عقد درو نکتها همه دلبر
61. ۶۱بدان امید که شاه جهان شرف دهدمشوم به دولت او نیک‌بخت و نیک‌اختر
62. ۶۲به هر دو سال بسازم ز علم تصنیفیبرای دولت منصور خسرو صفدر
63. ۶۳برین مثال بود یاد تازه در عقبیبرین نهاد بود نام زنده تا محشر
64. ۶۴بماند نام سکندر هزار و پانصد سالمصنفات ارسطو به نام اسکندر
65. ۶۵جهان نخواست مرا بخت شاعری فرمودکه هیچ عقل نمی‌کرد احتمال ایدر
66. ۶۶ز بحر خاطر من صد طویله در برسیدبه مدح شاه جهان چون شدم سخن‌گستر
67. ۶۷بدین فصاحت شعری که چشم دارد کوربدین عبارت نظمی که گوش دارد کر
68. ۶۸بدان خدای که در صنع خویش بی‌آلتبیافرید بدین گونه چرخ پهناور
69. ۶۹به نور علم که دانا بدو گرفت شرفبه ذات حلم که مردم بدو گرفت خطر
70. ۷۰به فیض عقل مجرد که اوست منبع خیربه لطف نفس مفارق که اوست مدفع شر
71. ۷۱به نفس ناطقه کو راست پیل گردن نهبه روح عاقله کوراست شیر فرمان‌بر
72. ۷۲به انتهای وجودات اولین ترکیببه ابتدای مقولات آخرین جوهر
73. ۷۳به هول جنبش محشر به حق مصحف مجدبه ذات ایزد بی‌چون به جان پیغمبر
74. ۷۴به اعتقاد ابوبکر و صولت فاروقبه ترسکاری عثمان و حکمت حیدر
75. ۷۵به زور رستم دستان و عدل نوشروانبه جاه خسرو ساسان و ماتم نوذر
76. ۷۶به خاک پای جهان شهریار قطب‌الدینکه هست مفخر سوگند نامها یکسر
77. ۷۷در این دیار ندانم کسی که وقت سخنبه جای خصم مناظر نشنیدم همبر
78. ۷۸ز فضل خویش در این فصل هرچه می‌رانمهر آنکسی که ندارد همی مرا باور
79. ۷۹اگر چنان که درستی و راستی نکندخدای بادبه محشر میان ما داور
80. ۸۰هزار سال بقا باد شاه عالم راکه هست گردش گردون ملک را محور
81. ۸۱پریر وقت سحر چون نسیم باد شمالهمی رساند به ارواح بوی عنبر تر
82. ۸۲سرم ز خواب گران شد به من نمود هوسخیال آن بت شمشاد قد نسرین بر
83. ۸۳به لطف گفت که عمرت چگونه می‌گذردنبود گوش دلت را نصیحت کهتر
84. ۸۴نگفتمت که مکن بد بجای وصلت منکه هرکسی که کند بد بدی برد کیفر
85. ۸۵جواب دادم کای ماهروی سرد مگویکه کار من شودی هرچه زود نیکوتر
86. ۸۶ولیک شاه به فتح بلاد مشغولستنمی‌کند به پرستندگان خویش نظر
87. ۸۷به مهر گفت که چون نیستت به کام جهاندر این هوس منشین روزگار خویش مبر
88. ۸۸به یک قصیدهٔ غرا بخواه دستوریز بارگاه خداوند تاج و زینت و فر
89. ۸۹به شرم گفتم طبعم نمی‌دهد یاریز گفتهٔ تو اگر مدحتی بود در خور
90. ۹۰به نام دولت مودود شاه بن زنگیبیار و مردمی و دوستی بجای آور
91. ۹۱به مدح شاه بخواند این قصیدهٔ غراز نظم خویشتن آن رشک لعبت آزر