1. ۱نماز شام چو کردم بسیج راه سفردرآمد از درم آن سرو قد سیمین‌بر
2. ۲ز تف آتش دل وز سرشک دیده شدهلب چو قندش خشک و رخ چو ماهش تر
3. ۳در آب دیده همی گشت زلف مشکینشچو شاخ سنبل سیراب در می احمر
4. ۴مرا دلی ز غریوش چو اندر آتش عودمرا تنی ز وداعش چو اندر آب شکر
5. ۵چه گفت، گفت نه سوگند خورده‌ای به سرمکه هرگز از خط عشق تو برندارم سر
6. ۶هنوز مدت یک هجر نارسیده به پایهنوز وعدهٔ یک وصل نارسیده به سر
7. ۷بهانهٔ سفر و عزم رفتن آوردیدلت ز صحبت یاران ملول گشت مگر
8. ۸چه وقت رفتن و هنگام کردن سفرستسفر مکن که شود بر دلم جهان چو سقر
9. ۹مرا درین غم وتیمار ودرد دل مگذارز عهد و بیعت و سوگند خویشتن مگذر
10. ۱۰وگر به رغم دل من همی بخواهی رفتاز آن دیار خبرده مرا وزان کشور
11. ۱۱کجاست مقصد و تا چند خواهی آنجا ماندکجا رسیم دگر بار و کی به یکدیگر
12. ۱۲چو این بگفت به بر در گرفتمش گفتمکه جان جان و قرار دلی و نور بصر
13. ۱۳سفر مربی مردست و آستانهٔ جاهسفر خزانهٔ مالست و اوستاد هنر
14. ۱۴به شهر خویش درون بی‌خطر بود مردمبه کان خویش درون بی‌بها بود گوهر
15. ۱۵درخت اگر متحرک شدی ز جای به جاینه جور اره کشیدی و نه جفای تبر
16. ۱۶به جرم خاک و فلک در نگاه باید کردکه این کجاست ز آرام و آن کجا ز سفر
17. ۱۷ز دست فتنهٔ این اختران بی‌معنیز دام عشوهٔ این روزگار دون‌پرور
18. ۱۸همی به خدمت آن صدر روزگار شومکه روزگار ازو یافتست قدر و خطر
19. ۱۹نظام ملکت سلطان و صدر دین خدایخدایگان وزیران وزیر خوب سیر
20. ۲۰محمد آنکه ز جاهش گرفت ملت و ملکهمان نظام که دین ز ابتدا به عدل عمر
21. ۲۱بزرگواری کاندر بروج طاعت اوستمدبران فلک را مدار گرد مدر
22. ۲۲بر شمایل حلمش نموده کوه سبکبر بسایط طبعش نموده بحر شمر
23. ۲۳چه دست او به سخا در چه ابر در نیسانچه طبع او به سخن در چه بحر بی‌معبر
24. ۲۴شمر ز تربیت جود او شود دریاعرض به تقویت جاه او شود جوهر
25. ۲۵ز بیم او نچشد شیر شرزه طعم وسنز عدل او نبرد شور و فتنه رنج سهر
26. ۲۶چو باز او شکرد صید او چه شیر و چه گرگچو اسب او گذرد راه او چه بحر و چه بر
27. ۲۷سعادت ابدی در هوای او مدغمنوایب فلکی در خلاف او مضمر
28. ۲۸اگر به وجه عنایت کند به شوره نگاهوگر ز روی سیاست کند به خاره نظر
29. ۲۹شود به دولت او خاک شوره مهر گیاشود ز هیبت او سنگ خاره خاکستر
30. ۳۰به ابر بهمن اگر دست جود بنمایدعرق چکد ز مسامش به جای قطر مطر
31. ۳۱چو دست دولت او بر زمانه بگشودندکشید پای به دامن درون قضا و قدر
32. ۳۲ایا به جاه و شرف با ستاره سوده عنانو یا به جود و سخا گشته در زمانه سمر
33. ۳۳ببرده نام ز فرزانگان به قدر و به جاهربوده گوی ز سیارگان به فخر و به فر
34. ۳۴به روز بار ترا مهر بالش ومسندبه روز جشن ترا ماه مشرب و ساغر
35. ۳۵کند نسیم رضای تو کاه را فربهکند سموم خلاف تو کوه را لاغر
36. ۳۶به حضرت تو درون تیر کلک مستوفیبه مجلس تودرون زهره ساز خنیاگر
37. ۳۷ز تیر حادثه ایمن شد و سنان بلاهر آفریده که کرد از حمایت تو سپر
38. ۳۸به زیر سایهٔ عدل تو نیست خوف و رجاورای پایهٔ قدر تو نیست زیر و زبر
39. ۳۹بجز در آینهٔ خاطر تو نتوان دیدز راز چرخ نشان و ز علم غیب خبر
40. ۴۰اگر ز حلم تو یک ذره بر سپهر نهندقرار یابد ازو همچو کشتی از لنگر
41. ۴۱نسیم لطف تو ار بگذرد به آتش تیزز شعلهاش گشاید به خاصیت کوثر
42. ۴۲حسام قهر تو شخص اجل زند به دو نیمچنان که ماه فلک را بنان پیغمبر
43. ۴۳به نیش کژدم قهرت اگر قضا بزندعدوت را که سیه روز باد و شوم اختر
44. ۴۴به هیچ داروی و تریاک برنیارد خاستز خاک جز که به آواز صور در محشر
45. ۴۵قدر ز شست تو بر اختران رساند تیرقضا ز دست تو بر آسمان گشاید در
46. ۴۶چه باره‌ایست به زیر تو در بنامیزدکه منزلیش بود باختر دگر خاور
47. ۴۷هلال نعل فلک قامت ستاره مسیرزمین‌نوردی دریا گذار که پیکر
48. ۴۸به زور چرخ و به آواز رعد و جستن برقبه قد کوه و تن پیل و پویهٔ صرصر
49. ۴۹گه درنگ ازو طیره خورده پای خیالگه شتاب درو خیره مانده مرغ به پر
50. ۵۰گه تحرک او منقطع صبا و دبوربر تحمل او مضطرب حدید و حجر
51. ۵۱درخش نعلش سندان و سنگ را در خاکفروغ و شعله دهد همچو اختر و اخگر
52. ۵۲بزرگوارا دریا دلا خداونداترا سپهر سریرست و آفتاب افسر
53. ۵۳ز شوق خدمت تو عمرها گذشت که منچو شکرم در آب و چو عود بر آذر
54. ۵۴بدان عزیمت و اندیشه‌ام که تا ننهدقضابه دست اجل بر به حنجرم خنجر
55. ۵۵بجز مدیح توام برنیاید از دیوانبجز ثنای توام بر نیاید از دفتر
56. ۵۶ز نظم و نثر مدیح تو اندر آویزمز گوش و گردم ایام عقدهای گهر
57. ۵۷نه نظم بلکه ازین درجهای پر ز نکتنه نثر بلکه ازین درجهای پر ز درر
58. ۵۸همیشه تا که بروید ز خاکها زر و سیمهمیشه تا که بتابد ز آسمان مه و خور
59. ۵۹علو و رفعت تو همچو ماه باد و چو مهرسرشک و چهرهٔ خصمت چو سیم باد و چو زر
60. ۶۰تو بر میان کمر ملک بسته و جوزابه پیش طالع سعدت همیشه بسته کمر
61. ۶۱جهان مطیع و فلک تابع و ستاره حشمزمان غلام و قضا بنده و قدر چاکر
62. ۶۲درخت بخت حسود ترانه بیخ و نه شاخچو شاخ دولت خصم ترانه بار و نه بر