1. ۱صاحب روزگار و صدر زمیننصرت کردگار ناصر دین
2. ۲طاهربن المظفر آنکه ظفرهست در کلک و خاتمش تضمین
3. ۳آنکه بی‌داغ طاعتش تقدیرناید از آسمان به هیچ زمین
4. ۴وانکه بی‌مهر خازنش در خاکننهد آفتاب هیچ دفین
5. ۵قدرش را بر سپهر تکیه زندقاب قوسین را دهد تزیین
6. ۶ور قلم در جهان کشد قهرشبارز کون را کند ترقین
7. ۷رای او چون در انتظام شوددختر نعش را کند پروین
8. ۸نهی او چون در اعتراض آیدحدثان را قفا کند ز جبین
9. ۹بشکند امتداد انعامشبه موازین قسط بر شاهین
10. ۱۰آسمان چون نگینش پیروزه‌ستدهر از آن آمدش به زیر نگین
11. ۱۱گر عنان فلک فرو گیردبه خط استوا در افتد چین
12. ۱۲ور زمام زمانه باز کشدشبش از روز بگسلد در حین
13. ۱۳هر کجا حلم او گذارد پیپی کند شعلهای آتش کین
14. ۱۴هر کجا امن او کشد بارهنکشد بار قفلها زرفین
15. ۱۵باس او دست چون دراز کنددست یابد تذرو بر شاهین
16. ۱۶ای ترا حکم بر زمین و زمانوی ترا امر بر شهور و سنین
17. ۱۷از یسار تو دهر برده یساربه یمین تو چرخ خورده یمین
18. ۱۸بر در کبریای تو شب و روزاشهب روز و ادهم شب زین
19. ۱۹نوک کلک تو رازدار قضانوز ظن تو رهنمای یقین
20. ۲۰طوق و داغ ترا نماز برندفلک از گردن و جهان ز سرین
21. ۲۱آسمان را زبان کلک تو داددر مقادیر کارها تلقین
22. ۲۲آفتاب از بهشت بزم تو بردساز صورتگران فروردین
23. ۲۳قدرت تو به عینه قدرستخود خردشان نمی‌کند تعیین
24. ۲۴نتواند که گوید آنک آننتواند که گوید اینک این
25. ۲۵چون تو صاحب‌قران نباشد ازانکهمه چیزیت هست جز که قرین
26. ۲۶لاف نسبت زند حسود ولیکشیر بالش نشد چو شیر عرین
27. ۲۷به جسد کی شود ضعیف قویبه ورم کی شود نزار سمین
28. ۲۸صاحبا بنده را در این یکسالدر مدیح تو شعرهاست متین
29. ۲۹واندر ابیات آن معانی بکرچون خط و زلف تو خوش و شیرین
30. ۳۰هرکه او را وسیلتی است چناننه همانا که حالتیست چنین
31. ۳۱گه ز خاک تحیرش بسترگه ز خشت تحسرش بالین
32. ۳۲سخنش چون دهد نتیجه که هستسخنش بکر و دولتش عنین
33. ۳۳همه از روزگار باید دیدشادی شادمان و حزن حزین
34. ۳۴شاه‌مات عنا شدم که نکردیک پیاده عنایتش فرزین
35. ۳۵چه کنم گو کشیده دار کمانچه کنم گو گشاده دار کمین
36. ۳۶آخر این روزگار جافی راکه به جاه تو دارد این تمکین
37. ۳۷خود نپرسی یکی ز روی عتابتا چه می‌خواهد از من مسکین
38. ۳۸فلک تند را نگویی هاندولت کند را نگویی هین
39. ۳۹وقت کوچ است و عرصه تنگ و مرادل به تیمار چرخ راه رهین
40. ۴۰نیست در سکنهٔ زمانه کسیکاضطراب مرا دهد تسکین
41. ۴۱تو کن احسان که هرکه جز تو بودننهد پای زانسوی تحسین
42. ۴۲تا زمین را طبیعت است آرامتا زمان را گذشتن است آیین
43. ۴۳از زمانت به خیر باد دعاوز زمینت به طبع باد آمین
44. ۴۴ساحت بارگاه عالی توبرتر از بارگاه علیین
45. ۴۵یمن و یسری که از زمان زایددایمت بر یسار باد و یمین
46. ۴۶روزگار آفرین شب و روزتحافظ و ناصر و مغیث و معین