1. ۱ای جهان خاتم جان‌بخش ترا زیر نگینآسمان را ز جمال تو نظر سوی زمین
2. ۲طیره از طرهٔ خوشبوی تو عطار ختنخجل از عارض نیکوی تو صورتگر چین
3. ۳حسن روی تو نماینده‌ترست از طاوسچنگ عشق تو رباینده‌ترست از شاهین
4. ۴عقل در کوی تو اعراض نمود از فردوسطبع با روی تو بیزار شد از حورالعین
5. ۵دل برآنست که تنها بکشد بار فراقتو بر این باش که تنها بکشی بار سرین
6. ۶هوس بار سرین تو بیفزود مراکه ترا هست همه بار سرین بار سرین
7. ۷سخن من ز پس پشت منه از پی آنکروی آن نیست که بی‌روی تو باشم چندین
8. ۸مسکن درد شد از هجر تو مسکین دل منمسکن درد همان به که نباشد مسکین
9. ۹آنکه گفتت که مرا بر سر آتش بنشانگو دگر جای شو و بی‌خبر از من بنشین
10. ۱۰از قرین تو همی رشک برم گرچه مراکرد با عز ابد لطف خداوند قرین
11. ۱۱صاحب عالم و عادل غرض علم و علوصدر کونین جلال الوزرا مجدالدین
12. ۱۲آنکه در ملک مرادش ز عدم کرد وجودوانکه در عقل ضمیرش ز گمان ساخت یقین
13. ۱۳عقلها را هنرش داد بلاغت تعلیمتیغها را قلمش کرد شجاعت تلقین
14. ۱۴ملکان یافته از طاعت او مسند و گاهخسروان داشته از دولت او تاج و نگین
15. ۱۵رای او داده فلک را خبر سود و زیانوهم او گفته جهان را سخن غث و سمین
16. ۱۶شاد باش ای کف تو مایهٔ صد ابر مطیردیر زی ای در تو جلوه‌گه چرخ برین
17. ۱۷حق‌گزاران هوای تو قلوب‌اند و رقابکارداران رضای تو شهورند و سنین
18. ۱۸پر کند نقد سخای تو زمین را دامنبشکند بار عطای تو فلک را شاهین
19. ۱۹بر امید مدد رزق به سوی در توهم به اول حرکت سجده کند جان جنین
20. ۲۰گر شود عرق زمین ممتلی از هیبت توسر برآرد ز مسامش چو عرق یوم‌الدین
21. ۲۱در دیاری که بود حشمت تو مالک عنفخاک را هست به خون ملک‌الموت عجین
22. ۲۲اختر بوالعجب از مهر تو می‌نگذاردزیر نه حقهٔ فیروزه یکی مهرهٔ کین
23. ۲۳تا سپر بفکند از خنجر قهر تو جهاناز جگر آب خورد نقش بدش چون زوبین
24. ۲۴گر شود قدرت کلک تو مصور در شیربه نظر آب کند زهرهٔ شیران عرین
25. ۲۵صورت دولت تو چون ز ازل رایت ساختکرد تقدیر ابد را به ازل در تضمین
26. ۲۶کبریای تو چنان قابض ارواح شدستکه وجودش صفت کون و مکان است مکین
27. ۲۷کلک تو چون صفت سیر به ایشان بنموداضطراب دو جهان مایه گرفت از تسکین
28. ۲۸در عالی تو آن سجده‌گه محترمستکه رخ کعبه بود از حسد او پر چین
29. ۲۹صاحبا شعر من از مدح تو بفزود بهامن به تفصیل چه گویم سخن این است ببین
30. ۳۰نامهٔ تربیت من به همه نوع بخوانکه بود تربیت من مدد شعر متین
31. ۳۱آخر از تربیتی قیمت و مقدار گرفتشعر حسان که همی کرد رسولش تحسین
32. ۳۲تا همی طبع بود از لب دلبر می‌خواهتا همی دیده بود از رخ جانان گل چین
33. ۳۳قد اعدا ز عنا خفته همی دار چو لامدل حساد به غم رخنه همی دار چو سین
34. ۳۴در زبانها سخن سال نو و ماه نوستناگزیران طرب را طرب و باده گزین
35. ۳۵تا بود رایت مدحت به ایادی منصورتا بود آیت اعزاز به اقبال مبین
36. ۳۶دولتت در همه احوال قوی باد قویایزدت در همه آفاق معین باد معین
37. ۳۷بر تو میمون و مبارک سر سال و مه نولذت عیشت از آن و طرب طبعت از این