لمَنْ طَللٌ بالرْقَمتين شجاني

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ویرانه‌ای در رقمتین از آنِ کیست که مرا اندوهگین کرد؟ دست‌های فرسودگی با آن بازی کردند و حکایت مرا بازگفت.•لمَنْ طَللٌ بالرْقَمتين شجاني لمَنْ طَللٌ بالرْقَمتين شجاني ⁎ وعاثت به أيدي البلى فحكاني
2. 2در کنارش ایستادم، در حالی که اشتیاق با قلم اشک‌هایم سطرهایی بر نشانه‌های دلم می‌نوشت.•وقفتُ به والشَّوقُ يكتبُ أسطراً ⁎ بأَقْلاَم دَمعي في رُسوم جَناني
3. 3از آن دربارهٔ عبله پرسیدم و کلاغی مرا پاسخ داد که در او همان شیدایی من بود.•أُسائلُه عنْ عبلةٍ فأَجابني ⁎ غرابٌ به ما بي من الهيمان
4. 4بر دوستی که دارد زاری می‌کند و چون شکوه کند، با ناله شکوه می‌کند نه با گفتار زبان.•ينوحُ على إلفٍ لهُ واذا شكا ⁎ شكا بنَحيبٍ لا بنطْق لِسان
5. 5از شدت سوز می‌نالد و من با حسرت دلی که پیوسته می‌تپد پاسخش دادم.•وينْدبُ منْ فرْطِ الجوى فأجبتُه ⁎ بحسرةِ قلبٍ دائم الخفقان
6. 6ای کلاغ جدایی، اگر همراه من بودی، سرزمین‌های خدا را به گردش درمی‌نوردیدیم،•ألا يا غرابَ البين لو كنت صاحبي ⁎ قطَعنا بلاَدَ الله بالدَّوران
7. 7شاید از سوی عبله خبرآوری ببینیم که در کدام سرزمین یا کدام جایگاه است.•عسى أن نرى من نحو عبلة مخبراً ⁎ بأيَّةِ أرضٍ أو بأيِّ مكان
8. 8و در پاره‌ای از شب کبوتری نغمه‌خوان بانگ برآورد که از گردش‌های روزگار شکوه می‌کرد.•وقد هتفتْ في جنح ليل حمامةٌ ⁎ مغردةٌ تشكو صروف زمان
9. 9به او گفتم: اگر چون من اندوهگین بودی، با اشکی فراوان‌تر می‌گریستی،•فقلتُ لها لو كُنْتِ مثْلي حزينةً ⁎ بكيتِ بدمعٍ زائدِ الهملان
10. 10و صاحب بیشه‌ای نبودی که شاخه‌هایش بجنبند و پاهایت به سرخیِ تیره رنگین نشده بود.•وما كنْتِ دي دوْحٍ تَميسُ غصونهُ ⁎ ولا خَضّبتْ رجلاكِ أحمَر قاني
11. 11ای عبله، اگر خیال تو هر ماه یک بار به دیدارم می‌آمد، مرا بس بود.•أيا عبلَ لو أنَّ الخيال يزورُني ⁎ على كلِّ شهرٍ مرّةً لكَفاني
12. 12ای دختر مالک، اگر از دیدگانم پنهان شدی، پیکر تو نزد من در دیدگانم آشکار است.•لئن غبتِ عن عيني ياا بنة مالكٍ ⁎ فشخْصُكِ عنْدِي ظاهرٌ لعياني
13. 13فردا دشمنان میان خانه‌های شما صبح می‌کنند و از اندوه هر انگشتی را می‌گزند.•غداً تصبحُ الأَعداءُ بين بُيوتِكُم ⁎ تعَضُّ من الأَحزان كلَّ بنانِ
14. 14گمان مبرید که لشکرها مرا بازمی‌گردانند، اگر با اسبم در کرانه‌های شما بگردم.•فلاَ تحْسَبُوا أن الجيوشَ تَرُدُّني ⁎ إذا جُلْتُ في أكْنافِكُمْ بحصاني
15. 15بگذارید مرگ به هر صورتی که می‌خواهد نزد من آید، تا جایگاه و نیزه‌زدنم را به او بنمایانم.•دعوا الموت يأتيني على أيِّ صورةٍ ⁎ أتى لأُريه موْقفي وطِعاني