1. ۱بر قاعدهٔ ملت پیغمبر یزدانکی‌کرد جهان راست به شمشیر و به فرمان
2. ۲نور ابدی از هنر خویش‌که‌گستردبرگوهر جغری بک و بر خانهٔ خاقان
3. ۳از دولت پیروز که شد تا به قیامتشاه همه ایران و پناه همه توران
4. ۴در مشرق و در مغرب بی‌مهر نبوتصد معجزه بنمود چوموسی وسلیمان
5. ۵صد لشکر منصور به یک ماه‌ که آورداز دجله به جیحون و زموصل به خراسان
6. ۶جز شاه بلند اختر ابوالفتح ملک‌شاهسلطان جهانگیر و شهنشاه جهانبان
7. ۷شاهی‌ که فرازد علم نُصرت و تأییددر مدت یک ماه بدوگوشهٔ کیهان
8. ۸شاهی‌که شدستند همه لشکرِ خصمشچون لشکر شیطان به دل آشفتهٔ خذلان
9. ۹هر دم زدنی لشکر اقبال کند عرضتا جمله برد بر تبع لشگر شیطان
10. ۱۰گرد سپه شاه چه در شرق و چه در غرببر چرخ همی تیره‌کند دیدهٔ‌کیوان
11. ۱۱از خیمه و خرگاه توگویی‌که سپهری استپر کوکب رخشنده همه‌ کوه و بیابان
12. ۱۲وز نعمت بسیار توگویی ‌که بهشتی استآراسته و ساخته لشکرگه سلطان
13. ۱۳شاها ز نهیب تو همه چارهٔ دشمنمانند سپندان شد و عزم تو چو سندان
14. ۱۴چیره نشود دشمن تو بر تو به چارهسفته نشود بیهده سندان به سپندان
15. ۱۵بودی تو به موصل‌که همی لشکر خصمتگفتند که بردیم خراسان به کف آسان
16. ۱۶حالی نه به‌اندازه وکاری نه به‌ترتیببر دست گرفت آن که کمربست به عصیان
17. ۱۷بیهوده برون برد سر از چنبر طاعتبر خیره جدا کرد دل از عهد و ز پیمان
18. ۱۸چون رایت پیروز تو آمد به‌ در ریآن حال دگرگون شد و آن کار دگرسان
19. ۱۹از هیبت شمشیر تو برگشت و همی‌گفتاز کرده پشیمانم و بر رفته پشیمان
20. ۲۰حقاکه به فرمان تو بر باد دهد سرهرکاو نه به فرمان تو بر دست نهد جان
21. ۲۱گر دشمن تو هست چو هامان و چو فرعونهستی تو به پیروزی چون موسیِ عِمران
22. ۲۲رای سپه‌آرای تو همچون ید بیضاستشمشیر گهربار تو مانندهٔ ثُعبان
23. ۲۳ثعبان و ید بیضا ای شاه تو داریچه بیم و چه باک است ز فرعون و ز هامان
24. ۲۴چوگان ظفر داری و میدان شجاعتعالم همه‌گویی است تو را در خم چوگان
25. ۲۵گویند که جاوید همی روی زمین رابخشیدن نور است ز خورشید درفشان
26. ۲۶تا باشد خورشید درفشان ز بر چرخبادی زبر تخت درخشان و درافشان
27. ۲۷می‌نوش کن ای شاه که از گردش خورشیدنوروز بزرگ آمد و بگذشت زمستان
28. ۲۸بر مدح و ثنای تو زبانها بگشادندبلبل به سمن‌زار و چکاوک به گلستان
29. ۲۹لعل است فرو ریخته بر دامن کهساردرّ است درآویخته از گردن بستان
30. ۳۰از سبزه و از لاله چه بر دشت و چه بر کوهمینا و عقیق است پراکنده فراوان
31. ۳۱از باد همی سوده شود عنبر و کافوروز ابر همی توده شود لولو و مرجان
32. ۳۲در فعل مگر بندهٔ جود تو شدست ایندر صنع مگر چاکر طبع تو شدست آن
33. ۳۳تا باغ چو دینار شود در مه آذرتا راغ چو زنگار شود در مه نیسان
34. ۳۴زیر علم و زیر نگین تو همی بادعالم همه آراسته چون روضهٔ رضوان
35. ۳۵بر دست تو اصل طرب و مایهٔ نصرتجام تو و شمشیر تو در مجلس و میدان
36. ۳۶تو جفت سخاپروری و جفت تو دولتتو یار بلنداختری و یار تو یزدان