1. ۱دهانت، ای اغل، گنده ریش، گنده بغلهمی کند همه شب گوه سگ به دندان حل
2. ۲همه جهان ز ره کون همی ریند و تو بازگه از دهان ریی و گه ز کون و گه ز بغل
3. ۳به پیش شاه چنانی که پیش آدم دیومیان بزم چنان چون میان کعبه هبل
4. ۴خیال توست خیال اجل ز روی قیاسمثال توست مثال قضای بد به مثل
5. ۵گران و بی‌نمک و ناخوشی چو دل و نیازنبهره و بدی و ناروا چو سیم دغل
6. ۶به غور چون تو بود باده‌ای به یک من آردبه هند چون تو بود یک رمه به یک آجل
7. ۷بزرگ مردی که‌اندر جهاز مادر توهزار گربهٔ اَعوَر بُد و سگ ارجل
8. ۸سپاه لیفه شلوار اگر تو عرض کنیسپاه ذره نیارند کرد با تو جدل
9. ۹کلی و شل شوی، ای شلف قحبه زن، که ز توسر نشاطم کل گشت و دست عشرت شل
10. ۱۰دهانت چون سر و سر همچو ریش و ریش چو کوندلت چو دوزخ و دوزخ چو نیلگون مخمل
11. ۱۱ز هشت گوهر نایاب و هفت جرم لطیفبیافریدت گویی خدای عزوجل
12. ۱۲ز خاک محنت و آب نیاز و آتش غمز گوه فربه و از بیخ پشم و گند بغل
13. ۱۳بیا وعورت و شبهای بر خر دجال(؟)ز آب پشت بود هر شبی میان وَحَل
14. ۱۴به‌آفتابی مانی تو، ای سگ به دو پایکه گه به شرق و به غربست و گه به حوت و حمل
15. ۱۵مگر که یک کل نبود که غر نباشد و تازهزار غر بود اندر جهان که نبود کل
16. ۱۶زنت چو مادر و مادرت روسبی چو زنتپدرت چون تو و تو چون پدرت گنده بغل
17. ۱۷به کنج کاف . . . مادر تو گم گرددکلید خرجک و . . . حمار و پای جمل
18. ۱۸رخت چنان که به گه بر زحل بدست بلیسمثال صورت محنت نگاشت دست اجل
19. ۱۹به ریش همچو یکی خرس مرده‌ای تو در آببه نوک سبلت چو خار چفته بر سر تل
20. ۲۰فغان از آن لب و دندان که گفته‌ای به قیاسسفالهای شکسته است در یکی مزبل
21. ۲۱ایا به اصل سگ و کوز کوه و ظلمت کفربه زور مور و به دیدار مار و نحس زحل
22. ۲۲ز کون خویش و کس زن بود ترا نفقاتمرا ز صلت شاهان وجد و هزل و غزل
23. ۲۳ایا به رنگ شترغاز تر و گند پیازکه طبع را چو سِپُرزی و دیده را چو سَبل
24. ۲۴بدان که مرد ز غربت رسد به حد کمالسفر برد به علو مرد را ز حد سفل
25. ۲۵غریب را نه بسست آن صفت که هست شهیدبه قول شمع شریعت محمد مرسل؟
26. ۲۶سفر دلیل جمال و سعادت و شرفستسفر دلیل کمال و بزرگی است و محل
27. ۲۷مرا اگر نبدی غربت و فراق وطنکجا بدی شرف خدمت عماد دول؟