بوَّأتُ رحلي في المرادِ المقبلِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بار خود را در چراگاه پیش‌رو فرود آوردم و به دنبال ابر باریان چریدم.•بوَّأتُ رحلي في المرادِ المقبلِ ⁎ فرَتَعْتُ في إثر الغَمامِ المُسبَلِ
2. 2کیست که به همه‌ی فرزندان یعرب برساند که من همسایه را پیش از منزل ساخته‌ام؟•منْ مبلغٌ أفناءَ يَعْربَ كلَّها ⁎ إني ابتنيتُ الجار قبل المنزلِ
3. 3و به بخششی چنگ زدم که تای آن گسسته نمی‌شود و پیمانی که گشوده نمی‌گردد.•وأَخَذتُ بالطولِ الذي لم يَنْصَرِمْ ⁎ ثِنْيَاهُ والعَقْدِ الذي لَمْ يُحْلَلِ
4. 4ابوالولید با پیشانی درخشان تاریکی را درید و بر ما در امید بسته را گشود.•هَتَك الظَلامَ أبو الوليدِ بغُرَّةٍ ⁎ فتحتْ لنا بابَ الرجاء المقفلِ
5. 5او از ماه آسمان کامل‌تر است، هرچند ماه تمام نمودار شود، و در دیده‌ها نیکوتر و زیباتر.•بأتمَّ من قمرِ السماءِ وإن بدا ⁎ بَدْراً وأحسنَ في العُيونِ وأَجمَلِ
6. 6و از قس، اگر او را به سخن وادار کنی، برای رأی بزرگ‌تر و در کارها لطیف‌تر و بخشنده‌تر است.•وأجلَّ منْ قُسٍّ إذا استنطقتهُ ⁎ رَأْياً وأَلْطَفَ في الأُمُورِ وأَجْزَلِ
7. 7جوانی از شرف بلند که جوانی عمر روی‌آورنده او را چون تیغه می‌لرزاند.•شَرْخٌ منِ الشَرَفِ المُنِيفِ يَهُزُّه ⁎ هزَّ الصفيحةِ شرْخُ عمْرٍ مُقبلِ
8. 8پس به نوی بزرگواری آینده، تازه و بی‌سابقه، و به جامه‌ی جوانی پذیرفته سالم بمان.•فاسلَمْ لجدَّةِ سؤْددٍ مُستقبلٍ ⁎ أنفٍ وبُردِ شبيبةٍ مُستقبَلِ
9. 9چه بسا رخدادهایی که روزگار آورد و روزهای او رخداد دشوار زمان را کفایت کرد.•كمْ أدَّتْ الأيامُ من حَدَثٍ كَفَتْ ⁎ أيامُهُ حدثَ الزمانِ المعضِلِ
10. 10برای بار را می‌گشاید و از آن بی‌خبر نماند و بار را برمی‌دارد و گرانبار نیست.•لِلمَحمَلِ يَكْشِفُهُ ولَمْ يَبْعَلْ بِهِ ⁎ والثقلُ يحملُه وليس بمُثقلِ
11. 11و حادثه، مغز سر آن از تو در هم کوفته شد، با دلی گردنده و برنده و آگاه.•والخَطْبُ أُمَّتْ منكَ أُمُّ دِماغِهِ ⁎ بالقُلَّبِ الماضي الجِنانِ الحُوَّل
12. 12و جایگاهی که تیرهای سخن سلاح آن است و برای گفتار در آن گردابی است که باز نمی‌شود.•ومَقامَةٍ نَبْلُ الكَلامِ سِلاحُها ⁎ للقولِ فيها غمرةٌ لا تنجلي
13. 13سخنی که چشمه‌هایش ریزان می‌ماند، میان آلوده به زهر و مست.•قَوْلٌ تَظِلُّ مُيُونُهُ مُنْهَلَّةً ⁎ سَمَّيْنَ بينَ مُقْشَّبِ ومُثَمَّلِ
14. 14تاریکی‌اش را با خطبه‌ای قاطع گشودی، که مانند آن در هراس زخمی فیصل است.•فرَّجْتَ ظلمتها بخطبةِ فيصلٍ ⁎ مثلٌ لها في الروعِ طعنةُ فيصلِ
15. 15پراکندگی آرزوها را از شما برای ما گرد آوردی، با نیکوتر و پیونددهنده‌تر از روح زندگی.•جمعتْ لنا فرقُ الأماني منكمُ ⁎ بِأَبَرَّ مِنْ رُوحِ الحَياةِ وأَوصَلِ
16. 16نیکی‌ای در روز خود و نیکی‌ای که گذشت و نیکی‌ای که نگذشت،•فَصَنِيعَةٌ في يومها وصَنِيعَةٌ ⁎ قدْ أحولَتْ وصنيعةٌ لم تُحْولِ
17. 17چون ابر از ابر گذشته و آینده، چشم‌به‌راه و فرود آمده و خندان.•كالمُزنِ منْ ماضي الربابِ ومُقبلٍ ⁎ مُنْتَظَّرٍ ومُخَيم مُتَهلِلِ
18. 18مرا حرمتی است که سطل‌های شما بر من پیاپی شد، و آب روزی بلندی آن برای نخستین است.•لي حرمةٌ والتْ عليَّ سجالكُمْ ⁎ والماءُ رزقُ جمامِه للأولِ
19. 19اگر مردم شگفت دارند که من نزد شمایم و آب را بدون خویشاوندی با آن دست‌آویز می‌شوم،•إِنْ يَعْجُبِ الأَقْوامُ أَني عِندُكمْ ⁎ والمَاءُ دُونَ ذِي رَحِمٍ بها مُتَوَسلِ
20. 20پس بنی‌امیه فرزدق را همتای نسبی خود دانستند و دوستی‌شان در اخطل بود.•فبنو أمية الفرزدقُ صنوهُم ⁎ نَسَباً وكانَ وِدَادهُم في الأَخطَلِ