ستعلمُ يا عياشُ إنْ كنتَ تعلمُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای عیّاش، خواهی دانست اگر بدانی، و اگر نادانی رهایت کند پشیمان می‌شوی.•ستعلمُ يا عياشُ إنْ كنتَ تعلمُ ⁎ فَتَنْدَمُ إنْ خَلاَّكَ جَهْلُكَ تَندمُ
2. 2پدری … و نیایی آموزگار نگذاشتند که از همهٔ رسوایی‌ها سر باز زنی. [مبهم]•أَبَى لكَ أَنْ تَأْبَى المَخَازِيَ كلَّها ⁎ أَبٌ أندَرَهْلِي وجَدٌ مُعلَّمُ
3. 3گمانم را به تو بسته بودم چنان‌که گویی نزد تو بی‌نیازی است یا در زمین درهمی نیست.•وقفتُ عليكَ الظنَّ حتى كأنما ⁎ لَدَيْكَ الغِنَى أَوْ ليسَ في الأَرضِ دِرْهَمُ
4. 4سرزنش را از تو بازداشتم چنان‌که گویی بزرگی تو را پناه داده یا من لال شده‌ام.•وكفكفتُ عنكَ الذمَّ حتى كأنما ⁎ أَجَارَكَ مَجْدٌ أَوْ كَأَنيَ مُفْحَمُ
5. 5چون فرومایگی‌ات برایم آشکار شد، فرومایگی که … [مبهم]•فلَمَّا بَدا لي منكَ لُؤْمٌ يَحُفُّهُ ⁎ حرميةٌ يستنُّ فيها التبظرمُ
6. 6تو را چنان رها کردم که در پوستت نه آشکاری ماند نه نهانی مگر آنکه مرا در آن داغی بود.•تَرَكْتُكَ ما إِنْ في أَدِيمكَ ظاهِرٌ ⁎ ولا باطنٌ إلا ولي فيهِ ميسمُ
7. 7درماندگی و کوری از درخواستِ تو آسان‌تر است و چرک و خون از نیکی‌ات گواراتر.•فأيسرُ منْ تسآلكَ العيُّ والعمى ⁎ وأعذبُ من إحسانكَ القيحُ والدمُ