أعبدَ اللهِ قم واقعدْ بهجري

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای عبدالله، برخیز و بنشین به دوری من، که از دل و اندیشه‌ام افکندمت.•أعبدَ اللهِ قم واقعدْ بهجري ⁎ فَقَدْ أُلقِيتَ مِنْ بالي وفِكْري
2. 2مهر تو را از دنده‌هایم تهی کردم، حال آنکه دل و سینه‌ام را زینت داده بود.•وقَدْ أَخْلَيْتُ حُبَّكَ مِنْ ضُلُوعي ⁎ وكانَ موشحاً قلبي وصدري
3. 3پیران نویسندگان از لاغری می‌میرند، و روزی تو در شصت سالگی روان است!•يَمُوتُ مشايخُ الكُتَّابِ هَزْلاً ⁎ ورِزْقُكَ أنتَ في الستينَ يَجْرِي!
4. 4ریاکاری‌ات در سخت‌گیری از تو خبر می‌دهد که بر شکیبایی نیکوی من دراز می‌کنی.•نفاقكَ في الخشونةِ عنكَ ينبي ⁎ بأنّكَ تستطِيلُ بِحُسِنِ صَبْرِي
5. 5بر همه‌ی مزدبگیران بغداد پیشی گرفتی و غایت هر فخری را به دست آوردی.•سبقتَ مؤاجري بغدادَ جمعاً ⁎ فقدْ أحرزتَ غايةَ كلِّ فخرِ
6. 6آنان روز به روز مزد می‌گرفتند و تو ماه به ماه مزد می‌گیری!•أولئكَ واجروا يوماً بيومٍ ⁎ وأنتَ مؤاجرٌ شهراً بشهرِ!