قد صنّفَ الحسنُ في خدّيك جوهرهُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1زیبایی گوهر خود را در دو گونهٔ تو سامان داد و سیب سرخی خود را در آن بر جای نهاد.•قد صنّفَ الحسنُ في خدّيك جوهرهُ ⁎ وفيهِ قد خَلَّفَ التُّفاحُ أحمَرَهُ
2. 2هر زیبایی از چشمان تو آغاز می‌شود، از آن هنگام که هاروت در چشمانت لشکرگاه خود را نگاشت.•و كلُّ حسنٍ فمن عينيك أولهُ ⁎ مُذْ خَطَّ هارُوتُ في عَيْنَيْكَ عَسْكَرَهُ
3. 3گونهٔ تو روزگاری درخشان و سپید بود؛ پس هر که نگاه در آن جای گرفت، آن را زعفرانی کرد.•و كان خدك دهراً مشرقاًيققاً ⁎ فمن تمكّن فيه للحظُ عصفرهُ