لَمّا طوَى الليْلُ حَوَاشي بُرْدِهِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون شب کناره‌های ردای خود را درنوردید، از روشن‌رنگی پاک‌گونه•لَمّا طوَى الليْلُ حَوَاشي بُرْدِهِ ⁎ عَنْ واضِحِ اللّوْنِ نقيِّ وَرْدِهِ
2. 2فریاد زدم، پس هادی برد و فهد را، چون ندای کسی که از سر دوستی بخشید•نــاديْـتُ فَهّــادي بــردّ فـهــدِهِ ⁎ نــداءَ مـن جــادَ لــه بِــوُدِّهِ
3. 3آمد و آن را بر اسب سندی خود می‌راند، زرد‌فام سیاه‌چشم، میان میان گل•فجاءَ يُزجِيهِ على سَمَنْدِهِ ⁎ أصفرَ أحوَى بَينَ بَين وردِهِ
4. 4یگانه در قامتی کامل؛ گفتم: بر ترک ما بنشین؛ پس به بازویش خم شد•واحدَ قـدٍّ فـي اكمــلالِ قَــدّهِ ⁎ قلتُ ارْتــدِفْـهُ، فــانثنى لــزَنْــدِهِ
5. 5جز نگاهی از دور و نگاهی دیگر از نزدیک با نهایت کوشش نبود•مـاكـان إلاّ نــظـرةً مـن بـعـدِهِ ⁎ ونظرة أُخرى بأدْنَى جهْدِهِ
6. 6تا چشم ما را از ورد (آبشخور)‌ش جدا کرد، پیوسته با لب‌های دندانش می‌نوشید•حتى أرانا العِينَ دون وِردِهِ ⁎ مُطَرَّداً يحسو بشُفْرَيْ عِدّهِ
7. 7پس خفته بر خوابگاهش افتاد، گویی چون در تاخت شکافته شد•فـانصاعَ مُــرقَـدّ اً على مًــرقدّهِ ⁎ كأنّهُ حِينَ انْفَرَى في شدّهِ
8. 8و برای بیننده در بازگشتنش دراز شد، ستارهٔ عفریتی که به نزدیکش افتاد•وامْتَدّ للنّاظِرِ في مرتدّهِ ⁎ كــوكبُ عِـفـريت هــوَى لــعِـــدّهِ
9. 9چنانکه عقدبند از گرهش جمع می‌شود•كما انطوَى العاقدُ من ذي عَقدهِ ⁎ خمسينَ عــامـاً بيــدي مُعتـدّهِ
10. 10پنجاه سال به دست آمادگی‌یافته‌ای، تا چشم را فرا گرفت و هنوز نخواسته بود•حتى احتوَى العِينَ، ولَمّا يُردِهِ ⁎ فنحنُ أضيـــافُ حُـســامَى غَـمْدِهِ!