على خُبْز إسماعيلَ واقيَة ُ البخْلِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نان اسماعیل را از بخل پناهی است، که در سرای امان از خورده‌شدن درآمده است•على خُبْز إسماعيلَ واقيَـةُ البخْلِ ⁎ فقد حلّ في دارِ الأمانِ من الأكلِ
2. 2نانش جز مانند شغالی نیست که فرزندش دیده می‌شود، اما خودش نه در سختی دیده شده و نه در هموار•وما خبزُهُ إلاّ كـآوى يُـرى ابنُـه ⁎ ولم يُرَ آوَى في حُزونٍ ولا سَهلِ
3. 3نانش جز مانند سیمرغ دوردست نیست، که در فرش پادشاهان و در مثل‌ها تصور می‌شود•وما خبْـزُهُ إلاّ كعنْـقَـاءِ مثغْرِبٍ ⁎ تَـصَـوّرَ في بُسْـطِ الملوكِ وفي المثْلِ
4. 4مردم از آن سخن می‌گویند بی‌آنکه دیده باشندش یا صورتی از آن بدانند، نه تلخ است و نه شیرین•يحدّثُ عنها النّاسُ من غيرِ رُؤيةٍ ⁎ سولا صورةٍ ما إنْ تُمـرّ ولا تُـحلي
5. 5نانش جز مانند کلیب بن وائل نیست که عزتش چراگاه سبزه را پاس می‌داشت•وما خُبْزُهُ إلاّ كليبُ ين وائِـلٍ ⁎ ومَن كانَ يحمي عزُّه منبتَ البقلِ
6. 6و همو که در نزدش دو خصم با هم دشنام نمی‌دادند و صدا به جد و شوخی بلند نمی‌شد•وإذ هو لا يسْـتَبُّ خصْمـانِ عندهُ ⁎ ولا الصوتُ مرفوعٌ بجِـدٍّ ولا هَزْلِ
7. 7پس اگر بر نان اسماعیل همان آمد که بر کلیب آمد، از خواری نبود•فإنْ خُبزُ إسماعيلَ حَلّ به الذي ⁎ أصابَ كُليباً لم يكنْ ذاكَ من ذُلّ
8. 8بلکه قضایی بود که با نیرنگ مکار و اندیشهٔ عاقل نمی‌توان بازش گرداند•ولكن قَضَاءٌ ليسَ يُسطاعُ ردّهُ ⁎ بحيلةِ ذي مكرٍ، ولا فكرِ ذي عقلِ