وأنمرِ الجِلدَة ِ صَيّرْتُهُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1و پوست‌خال‌خال‌ی را که کرده‌ام در میان مردم گمراه یا شقراقی•وأنمرِ الجِلدَةِ صَيّرْتُهُ ⁎ في النّاسِ زاغاً أو شِقِرّاقَا
2. 2چون مرا ببیند، رو می‌گرداند، گویی چرک و خون نوشیده است•إذا رآني صَـدّنـي جـانبـاً ⁎ كأنّما جُرّعَ غَسّاقَا
3. 3و مرگ از طعم خود خبر نمی‌دهد، اگر از کسی که چشیده بپرسی•و المــوْتُ لا يُـخبـِـرُ عن طَعمِـهِ ⁎ إنْ أنـتَ سـاءلتَ كـمنْ ذاقَـا
4. 4پیوسته سینه‌ام را بر او می‌کشیدم تا از زیرش فریاد «قاق» برآورد•مازِلْتُ أُجـري كَلكَـلي فـوقَـه ⁎ حتى دَعا مِنْ تحتِهِ قَاقَا
5. 5شنیدم زنبوری که اکنون از من گریخته، گریزی را با خود برده است•نُـبّـئْـتَ زُنْـبـوراً غَـداً آنِـفـاً ⁎ منّي، وَاسْتَصْحبتُ أبّاقَا
6. 6گفتم: بخشی از ریشخندتان را کوتاه کنید، آنچه به او رسید سبک نیست•فقلتُ: كفوا بعضَ سخرِيّكم ⁎ فلَيسَ بالهَيّنِ ما لاقَى
7. 7از کرخ گذشت، در حالی که دست هجو بر چهره‌اش رنگ و برق پراکنده بود•مـرّ على الكرْخ، وقـد أوْسعتْ ⁎ يدُ الهجاءِ الوَجْهَ ألياقَا
8. 8برمی‌گشت و پشت سرش افسارها و رسن‌ها پی‌درپی می‌کشید•مُلتَفتاً يَسحَبُ مِن خَلفِهِ ⁎ أزِمّةً تَتْرَى وَأرْبَاقَا
9. 9و من برای حتمی‌شدن کار شما ابری را دیده بودم که بسیار برق می‌زد•وكنتُ قد شمْتُ لِمَحتومكم ⁎ سَحابَةً تَبرُقُ إبْراقَا
10. 10تا آنکه آن را روشن یافتم و برقش را راستین ندیدم•حتى إذا استَـجلَيتُهـا لم أجِـدْ ⁎ لبـَـرْقِـهـا ذلــكَ مِـصْـداقَــا
11. 11ای دو شاعری که در کاری شریک شدید، تا امروز مشتاقش بودم•يا شاعِرانِ اشتَركا فيّ قدْ ⁎ كنتُ إلى ذا اليـومِ مُشتـاقَـا
12. 12شما مرا در هجو خود یاری نکردید، آیا همهٔ این از بخل و دریغ بود•لـم تُسعِـداني بهِجـائِكُـمـا ⁎ أكـلُّ ذا بخـــلاً وَ إشْـفــاقَــا
13. 13چون دیدند که من به کدام درگیری سخت‌تری روی آورده‌ام، آن را رها کردند•تَتارَكا أنْ رَأياني إلى ⁎ ما هَيّجَا أغْلَبَ مِعنَاقَا
14. 14پس هر کس این و آن را ادعا کند، گردن‌بندها و طوق‌هایی که می‌ماند به دست آرد•فـاكْـتَـسَـبـا مَـن يَـدّعـي ذا وذا ⁎ قَـلائــداً تَبْـقَـى وَأطـْـواقَـا