تتيهُ بكَ الدّنيا وتزْهو المنابِرُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دنیا به تو می‌نازد و منبرها می‌بالند و چون کاخ‌ها آشکار می‌شوند، روشنی می‌دهند•تتيـهُ بـكَ الدّنيـا، وتزْهو المنـابِـرُ ⁎ وتُـشْـرِقُ نـوراً حينَ تبـدُو المقــاصِـرُ
2. 2ای امین خدا و پادشاهی که چون پدیدار شود بزرگان به سویش می‌خزند•ألا يا أمينَ الله، والملكَ الّذي ⁎ إذا مـا بــدا تحْـبو إليـْـهِ الأكـــابرُ
3. 3جامهٔ افتخار را در صلب آدم پوشیده‌ای، و همهٔ افتخارها به تو ختم می‌شود•لبـسْـتَ رداءَ الفَـخْــرِ في صُـلْـبِ آدمٍ ⁎ فـمـا تنْـتَـهي إلاّ إليـْـكَ المفـاخِـرُ
4. 4خدا را ماهی تابان در آسمان است و تو برای ما ماهی درخشان بر زمینی•وللهِ بَــدْرٌ فـي السـّـمــاءِ مُـنَــوَّرٌ ⁎ وأنْـتَ لـنـا بــدرٌ على الأرْضِ زاهِرُ