العبدُ عبدُكَ حقّاً وابنُ عبْدَيكَ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بنده بنده‌ٔ توست به راستی، و فرزند دو بندهٔ توست؛ پس چگونه بنده‌ای که در دست توست نافرمانی کند؟•العبدُ عبدُكَ حقّاً، وابنُ عبْدَيكَ ⁎ فكيف يعصيكَ عبدٌ طوْعُ كفّيْكَ
2. 2اگر بگوید «لبیک»، به یکی بسنده نمی‌کنی تا «سعدیک» را به «لبیک» بیفزاید•إن قالَ لبّيكَ، لم تقنعْ بواحـدةٍ ⁎ حتى يُضِيفَ إلى لبّيْكَ سَعْديْكَ
3. 3ای آن که از آن‌گاه که به عشقت گرفتار شدم مرا سرگرم کرده‌ای، چشمم را گرم کردی؛ خدا چشمت را روشن کند•يا شاغلي بهواهُ مذْ بليتُ بهِ ⁎ أسْخنْتَ عيني، أقَرّ الله عينيْكَ