ماجئتُ ذنباً به استوْجَبتُ سخطَكمْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1گناهی نیاورده‌ام که خشم شما را سزا باشد، از خدا آمرزش می‌خواهم، جز سخت‌نگری•مـاجئتُ ذنبـاً به اسـتوْجَـبتُ سخـطَكمْ ⁎ استَـغْـفِـرُ الـله إلاّ شِـدَّةَ النّـظــرِ
2. 2ای مردم بغداد، این را در حضور شما می‌بینم، پس اگر میان ترکان و خزران بودم چه می‌شد•يـاأهْـلَ بـغْــدادَ ألقَى ذا بحـضْـرَتـكُـمْ ⁎ فكيْـفَ لـو كـنْـتُ بينَ الـتـرْكِ والخزرِ
3. 3پس از شما آسمان اندوه بر من باریده و دریاهای شوق و اندیشه مرا فرا گرفته•سحّـتْ عليّ سـمـاءُ الحـُزْنِ بعـدكــمُ ⁎ وأحـْـدَقَـتْ بي بحـورُ الشــوْقِ والفِكَرِ