فديتُ مَنْ حَمّلتُهُ حاجةً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1فدای کسی که حاجتی از او خواستم و او با شرم و حیا مرا بازگرداند•فديتُ مَنْ حَمّلتُهُ حاجةً ⁎ فردّني منْهُ بفَضلِ الحيَاءْ
2. 2گفت: هرچه خواهی از دیگران بخواه، که در آنچه می‌طلبی امتناع روا است•و قالَ: ما شئْتَ فسَلْ غَيرَنا ⁎ فَفي الذي تَطلُبُ جازَ الإبَاءُ
3. 3گفتم: مرا جز همین حاجتی نیست؛ گفت: اینک از تو چنین بزرگواری ندیده بودم•فقُلتُ: مالي حاجَةٌ غَيرَها ⁎ فقال: هامنك لقيتُ البضلاءْ
4. 4آن‌گاه جامه‌ای بر چهره‌اش کشید و از شرم آن را با اشک تر کرد•ثمّ ثَنى ثَوباً على وجههِ ⁎ فبَلّهُ مِنْ خَجَلٍ بالبُكاءُ