وَقَدْ أُغْلِقَتْ حَلَقَاتُ الشّبَابِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1حلقه‌های جوانی بسته شد؛ پس امروز مرا چه راه رهایی است؟•وَقَدْ أُغْلِقَتْ حَلَقَاتُ الشّبَابِ ⁎ فأنّى ليَ اليومَ أنْ أستفيصا
2. 2او همان است که لذت را بر تو حرام کرد و در دلت جز اندکی نگذاشت.•فتلكَ التي حرّمتكَ المتاعَ ⁎ وأوردتْ بقلبكَ إلاّ شقيصا
3. 3اگر عمر جوانی را بپیمایی تا همانندی برای او بیابی یا ژرف بروی،•وَإنّكَ لَوْ سِرْتَ عُمْرَ الفَتى ⁎ لتلقى لها شبهاً أو تغوصا
4. 4با آنچه می‌خواستی بازمی‌گردی، در حالی که زنان نورس را در پیری و درخشندگی می‌بینی.•رجعتَ لما رمتَ مستحسناً ⁎ تَرَى للكَوَاعِبِ كَهْراً وَبِيصَا
5. 5اگر از دوستی او ناامیدی و قصد حج با شتری ماده کرده‌ای،•فإنْ كنتَ منْ ودها يائساً ⁎ وَأجْمَعْتَ مِنْهَا بِحَجٍّ قَلُوصَا
6. 6پس برای کجاوه‌ات ماده‌شتری سنگین‌پا آماده کن، که شبانه چون باد رود و از تندی خسته نشود.•فقرّبْ لرحلكَ جلذيّةً ⁎ هبوبَ السُّرى لا تملّ النّصيصا
7. 7یارانم در سستی او را ماده‌خری تنومند و نازا می‌پندارند، آنگاه که راه خود را بگیرد.•يشبّهها صحبتي موهناً ⁎ إذا مَا اسْتَتَبّتْ، أتَاناً نَحُوصَا
8. 8به سوی تو، ای پسر جفنه، از راهی دور، شبروی کردم و شتر ماده را درمانده ساختم.•إلَيْكَ ابنَ جَفْنَةَ مِنْ شُقّةٍ ⁎ دأبتُ السُّرى، وحسرتُ القلوصا
9. 9از پاهایش، که خون‌آلود بودند، و سم‌های آزرده، به من شکوه کرد و من شکایت او نکردم.•تشكّى إليّ فلمْ أشكها ⁎ مَنَاسِمَ تَدمَى وَخُفّاً رَهِيصَا
10. 10دشمنان تو را، به رغم خودشان، می‌بینند که در جایگاهی دشوار بر آنان فرود می‌آیی.•يراكَ الأعادي على رغمتهمْ ⁎ تَحُلّ عَلَيْهِمْ مَحَلاًّ عَوِيصَا
11. 11چون مار سلع که از کشندگان است، و بریدگی و دلاوری پیراهن را از تو می‌شکافد.•كحيّةِ سلعٍ منَ القاتلاتِ ⁎ تَقُدّ الصّرَامَةُ عَنْكَ القَمِيصَا
12. 12چون برای دیدگان آشکار شود، کینه‌ورزان از او راه گریز را به یاد می‌آورند.•إذا ما بدا بدوةً للعيونِ ⁎ تَذَكّرَ ذُو الضِّغْنِ مِنْهُ المَحيصَا