شیر و موش

در دلِ جنگل، شیرِ بزرگی زیرِ سایه‌ی درخت چُرت می‌زد. موشِ کوچکی که در حالِ بازی بود، اشتباهی روی پنجه‌ی شیر دوید.

Deep in the forest, a great lion was napping under a tree's shade. A little mouse, while playing, accidentally ran across the lion's paw.

شیر از خواب پرید و با پنجه‌ی بزرگش موش را گرفت. غُرّید: «جرئت کرده‌ای خوابِ مرا به‌هم بزنی!»

The lion woke with a start and caught the mouse in his great paw. He roared, "How dare you disturb my sleep!"

موشِ کوچک که لرز افتاده بود، خواهش کرد: «لطفاً مرا ببخش، ای شیرِ بزرگ! اگر روزی به کمک نیاز داشتی، من جبران می‌کنم.»

The trembling little mouse pleaded, "Please forgive me, great lion! If you ever need help one day, I will repay you."

شیر از صدای کوچکِ موش خنده‌اش گرفت. «تو؟ کمک به من؟» اما دلش به رحم آمد و موش را رها کرد. «برو، موشِ کوچک!»

The lion laughed at the mouse's tiny voice. "You? Help me?" But he felt pity and released the mouse. "Go, little mouse!"

موش با خوشحالی به سوراخش دوید و یک تکه پنیر هم برای شب نگه داشت تا جشن بگیرد.

The mouse happily ran to his hole and saved a piece of cheese for the night to celebrate.

روزها گذشت. یک روز، شیر در راهِ شکار به تله‌ی شکارچی‌ها افتاد. طنابِ کلفت دست و پاهایش را بست و هرچه غُرّید، نتوانست خود را آزاد کند.

Days passed. One day, the lion fell into hunters' trap while on the hunt. A thick rope bound his paws, and however much he roared, he could not free himself.

صدای غُرّشِ شیر تا گوشِ موشِ کوچک رسید. موش سرش را از سوراخ بیرون آورد و گفت: «صدای دوستم می‌آید!» و به سرعت دوید.

The lion's roar reached the little mouse's ears. The mouse poked his head out of his hole and said, "That's my friend's voice!" and ran quickly.

وقتی موش رسید، شیرِ بزرگ را در تله دید. بدونِ معطلی شروع کرد به جویدنِ طنابِ کلفت. ذره ذره، با دندان‌های ریزِ تیزش.

When the mouse arrived, he saw the great lion in the trap. Without delay, he began chewing the thick rope. Bit by bit, with his small sharp teeth.

بعد از مدتی، طناب پاره شد و شیر آزاد شد. شیر با شگفتی گفت: «موشِ کوچکِ من! تو راست می‌گفتی. هیچ دوستی کوچک نیست.»

After a while, the rope broke and the lion was free. The lion said in wonder, "My little mouse! You were right. No friend is small."

از آن روز به بعد، شیر و موش بهترین دوست‌های جنگل شدند. هر بعدازظهر، شیر زیرِ درخت دراز می‌کشید و موش روی پنجه‌اش قصه‌ای می‌گفت.

From that day on, the lion and the mouse became the best friends in the forest. Every afternoon, the lion would lie under the tree, and the mouse would tell a story on his paw.