روضة‌الصفا — در ذکر بعضی زحمات امیر تیمور

هم در ذکر حالات امیر

کفتار در بیان بعضی حالات که بعد از رهائی از حبس علی بیک دست داد

چون حضرت صاحبقران و امیر حسین از حبس علی بیک جونی قربانی خلاص شدند با یکدیکر مشورت نموده رای ایشان بر آن قرار کرفت که امیر حسین بطرف کرمسیر هیرمند روان شود و آنحضرت بایل و الوس خود پیوندد و صاحبقران کامکار چون بدیار خود نزول نمود ملک معزالدین حسین کرت کرای خواجه اختاجی را بطلب او فرستاد و امیر صاحبقران عازم هرات شد ملک در اعزاز و احترام آنحضرت غایت مبالغه بجای آورد و اسب خاصه خود پیش وی کشیده مبلغ ده هزار دینار کپکی و مقدار دویست خروار غله بر مال سرخس حواله داشت و امیر صاحبقران مقضی‌المرام بازکشت و چون امیر حسین شنید که امیر تیمور با ملک معزالدین ملاقات فرموده بجانب ولایت خود مراجعت نموده است او را نیز داعیه اختلاط ملک پیدا شده روی بآنصوب نهاد و روزی چند در هرات رحل اقامت انداخته توغلق تمورخان تموکا را که یکی از امراء او بود برسالت پیش ملک فرستاد مضمون سفارش آنکه چنین استماع افتاد که امیر حسین بملک پیوسته باید که او را کرفته پیش ما فرستد ملک بالضروره امیر حسین را بقلعۀ کرتو بند کرد و یکی از نوکران خود که ببرهانشاه موسوم بود با تنسوقات پادشاهانه مصحوب تموکا کردانیده باردوی توغلق تمور خان فرستاد و بعرض پادشاه رسانید که ملک معزالدین امیر حسین را کرفته بقلعه کرتو فرستاده است و وی در آن قلعه وفات یافته و و بعد از نه روز توغلق تمور خان ایلچی ملک معزالدین را بخلعت و تشریف سرافراز کردانیده اجازت مراجعت ارزانی داشت اما امیر حسین اکرچه در آن قلعه محبوس بود اما بندی نداشت در ظلمت‌اللیل از قلعه فرودآمد و بر اسب جهان‌نورد سوار شده با معدودی چند عازم قندهار کشت