روضة‌الصفا — ذکر حالات امیر تیمور با امیر حسین و غیر او

ذکر توجه توغلق تمور خان بجانب ماوراءالنهر نوبت ثانی در سنه ثلاث و ستین به آرزوی جهان‌کیری

چون بار دیکر خیال حکومت ماوراءالنهر در دماغ توغلق تمور خان استیلا یافت سپاه بیقیاس جمع آورده متوجه آنصوب کشت و بخجند رسیده امیر بایزید جلایر کمر انقیاد بر میان بست و امیر بیان سلدوز نیز پای در دایرۀ متابعت نهاده برسم استقبال تا سمرقند رفت و امیر حاجی برلاس از بیم سیاست پادشاه کردون‌اساس کریخته متوجه ولایت کش شده با بعضی از ایل و الوس خود از آب جیحون عبور نموده خان کشمیر را با غلبه تمام بتکامیشی امیر حاجی فرستاده باو رسیدند و محاربه روی نموده چون عام برلاس در آن معرکه کشته شد امیر حاجی بخراسان شتافته چون بخراسان که قریه‌ایست از ولایت جوین رسید اشرار سبزه‌وار بیخبر او را با برادرش بدرجه شهادت رسانیدند و بعد از فرصتی که خراسان مسخر حضرت صاحبقران کشت جماعتی از قاتلان امیر حاجی معروض تیغ یاسا شده آن ولایت برسم سیورغال بر ورثه او قرار کرفت و بالجمله در خلال این احوال امیر صاحبقران بارشاد ملهم توفیق عزیمت اردوی خان نمود و بسعی امیر حمید که بفرط عقل و کیاست متفرد بود و پیش پادشاه تقرب تمام داشت منظور نظر اهتمام و التفات شده ولایت کشمیر بدستور سابق بر آنحضرت مقرر کشت و پادشاه در قلب زمستان بنفس خویش روی توجه بامیر حسین نهاد و چنانچه در ظفرنامه مسطور است که لشکری بحرب او فرستاد چون هر دو لشکر در کنار آب وخش بیکدیکر رسیدند و صفها بیاراستند کیخسرو ختلانی از امیر حسین روی‌کردان شده و صف را ویران ساخته بمخالفان پیوست و امیر حسین بضرورت هزیمت غنیمت شناخته راه کریز پیش کرفت و لشکریان خان نواحی قندز و بقلانرا تا عقبۀ هندوکش غارت کردند و بعد از این فتح امیر بیانرا بمقتضی فرمان بیاسا رسانیدند