Aime celui qui t’aime (آن‌که دوستت دارد را دوست بدار)

Aime celui qui t’aime, et sois heureuse en lui.

دوست بدار کسی را که دوستت دارد، و در او خوشبخت باش.

— Adieu ! — Sois son trésor, ô toi qui fus le nôtre !

— بدرود! — گنج او باش، ای تو که گنج ما بودی!

Va, mon enfant béni, d’une famille à l’autre.

برو، فرزند متبرکم، از خانواده‌ای به خانواده‌ای دیگر.

Emporte le bonheur et laisse-nous l’ennui !

خوشبختی را با خود ببر و ملال را برای ما بگذار!

Ici, l’on te retient ; là-bas, on te désire.

اینجا نگهت می‌دارند؛ آنجا آرزویت می‌کنند.

Fille, épouse, ange, enfant, fais ton double devoir.

دختر، همسر، فرشته، کودک، وظیفهٔ دوگانه‌ات را به جا آور.

Donne-nous un regret, donne-leur un espoir,

به ما حسرتی ببخش، به آنان امیدی،

Sors avec une larme ! entre avec un sourire !

با اشکی بیرون برو! با لبخندی درآی!