1. ۱شد مشتبه ز کعبه به میخانه راه ماای خوشتر از هزار یقین اشتباه ما
2. ۲می در سر و قرابه در آغوش و نام زهدوا خجلتا که شحنه بر آید ز راه ما
3. ۳مائیم آن صلاح پرستان که می فروشبرداشت طرح میکده از خانقاه ما
4. ۴آخر تن ضعیف کشیدم به پای خمرست از کنار چشمه حیوان گیاه ما
5. ۵تحریص زاهدان به ثوابم دهد عذابیا رب چه بود و چیست ندانم گناه ما
6. ۶راهم ز گوش بست و به چرخم ستاره سوختاین بود عاقبت اثر اشک و آه ما
7. ۷چشمم بگو فتاده کنم فرش راه عشقباشد مگر که یوسفی افتد به چاه ما
8. ۸از احتساب شحنه چشمت چو شبرواندر دیده گوشه گوشه گریزد نگاه ما
9. ۹چشمم به راه صبح شب غم سفید ماندیا رب کسی مباد به روز سیاه ما
10. ۱۰یغما ز اشک و آه رعایای چشم و دلپیداست داد و داوری پادشاه ما