相和歌辭 春江花月夜 — شبِ ماه و گل بر رودِ بهاری (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آوازِ «درختِ یشم» به پایان رسید و ابرِ دریا سیاه شد؛ باغِ گل ناگهان سرزمینِ علف‌های سبزِ وحشی گشت.•玉樹歌闌海雲黑，花庭忽作青蕪國。
2. 2رودِ چین‌هوای آب دارد، و آبش بی‌مهر است؛ هنوز رنگِ بهار را به سوی جین‌لینگ موج می‌دهد.•秦淮有水水無情，還向金陵漾春色。
3. 3امپراتورِ دومِ خاندانِ یانگ بر تختِ نُه‌آسمان آسوده نشست؛ کالسکهٔ زرنگار را نخواست و از شش اژدهای ارابه بیزار بود.•楊家二世安九重，不御華芝嫌六龍。
4. 4صد طاقهٔ بادبانِ دیبا از باد پر شد؛ نیلوفرهای زرین تا کرانهٔ آسمان گسترده گشت.•百幅錦帆風力滿，連天展盡金芙蓉。
5. 5مروارید و پَرِ زمرّد چون ستارگانِ ریز، پیاپی می‌درخشند و خاموش می‌شوند؛ سرِ اژدهاییِ کشتی موج را می‌شکافد و نوای غمناکِ نی برمی‌خیزد.•珠翠丁星復明滅，龍頭劈浪哀笳發。
6. 6هزار لی آسمان در آب افتاده و روانِ آب را روشن کرده است؛ ده‌هزار شاخه بوی تند می‌پراکند و برفِ معطر گرد می‌آورد.•千里涵空照水魂，萬枝破鼻團香雪。
7. 7ساعتِ آبی گشت و شفق بر غربِ دریای نیلگون بالا آمد؛ بر بالشِ بلورین بانگِ خروسِ آسمانی شنیده شد.•漏轉霞高滄海西，頗黎枕上聞天雞。
8. 8زهِ سازِ بیگانه به جای غازها نغمه می‌کند و آهنگش چون سخن گفتن است؛ با یک مستی، جهان یکسره در بی‌خبری فرو رفت.•蠻弦代雁曲如語，一醉昏昏天下迷。
9. 9چهار سوی کشور به لرزه افتاد و گرد و دودِ جنگ برخاست؛ و او هنوز در رؤیای عطرهای سنگین بود.•四方傾動煙塵起，猶在濃香夢魂裏。
10. 10در کاخِ ویرانِ شاهِ واپسین، پری‌شاهرخی بامدادی هست؛ پرواز می‌کند و تنها رودِ غربی میانشان فاصله است.•後主荒宮有曉鶯，飛來只隔西江水。