高阳台 — ایوانِ گائویانگ (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سرخی به گونهٔ هلو درآمده و سبزی به چشمِ بید بازگشته؛ شکوهِ بهار سه‌یکِ خود را پشت سر نهاده است.•红入桃腮，青回柳眼，韶华已破三分。
2. 2آن کس بازنمی‌آید و سبزه را بیهوده به گلایه از شاهزاده وامی‌دارد.•人不归来，空教草怨王孙。
3. 3سپیده‌دم چند قطره بارانِ گل‌شتاب‌کن، نیمه‌خواب و نیمه‌بیدار، تکیه بر بالشِ کج، تازه به گوشم رسید.•平明几点催花雨，梦半阑、敧枕初闻。
4. 4از خدای بهار می‌پرسم: چرا بهار را چنین گذراندی که آدمِ فارغ را پیر کرد؟•问东君，因甚将春，老了闲人。
5. 5در ده لی از دشتِ شرقی، گَردِ معطر همه‌جا را گرفته؛ بی‌درنگ لگامِ یشمین را آماده کن و گردونهٔ نگارین را بیارای.•东郊十里香尘满，旋安排玉勒，整顿雕轮。
6. 6تا فصلِ گل را دریابیم و با هم ابرِ سرخِ شکوفه‌ها را بر جزیره بجوییم.•趁取芳时，共寻岛上红云。
7. 7جامهٔ سرخ، اسبی که پیشاپیش می‌برند، کمربندِ زرین — اما حساب که کنی، سرانجام همه نامی تهی است.•朱衣引马黄金带，算到头、总是虚名。
8. 8بیهوده اندوه مخور؛ که نیمش اندوهِ پاییز است و نیمش دریغِ بهار.•莫闲愁，一半悲秋，一半伤春。