1. ۱ای دوست، غم تو برده هوشم بگذاشت چو دیگ پر ز جوشم
2. ۲سرمایهٔ مرد عقل و هوشستدر عشق تو رفت عقل و هوشم
3. ۳بی روی تو خسته ماند جسممبی گفت تو بسته گشت گوشم
4. ۴تو جز بجفای من نکوشیمن جز بفای تو نکشم
5. ۵خونست ز حسرت تو اشکمزهرست زانده تو نوشم
6. ۶از دست فراق جان خراشتبر چرخ همی رسد خروشم
7. ۷جز با رخ همچو زر نباشمجز جامهٔ غم همی نپوشم
8. ۸این جامه و زربهای عمریستکز بهر ترا همی فروشم
9. ۹آخر کرم علاء دولتبرگیرد بار غم ز دوشم
10. ۱۰شاهی ، که بجام مهرش اکنونجز بادهٔ بی غمی ننوشم
11. ۱۱گردون جلال نصرة الدیندریای نوال نصرة الدین
12. ۱۲خورشید جهان، علای دولتآن قاعدهٔ بنای دولت
13. ۱۳شاهی، که مشاطه وار آراستتیغ و قلمش لقای دولت
14. ۱۴از عدت او نظام عالموز مدت او بقای دولت
15. ۱۵افروخت دلش چراغ دانش وافروخت کفش لوای دولت
16. ۱۶بر طاعت اوست عهد گردوندر خدمت اوست رأی دولت
17. ۱۷ای از تو نگون هوای بدعتوی از تو فزون بهای دولت
18. ۱۸حکمت شده مقتدای گیتی امرت شده پیشوای دولت
19. ۱۹شاهان دگر چو حلقه بر درتو در کنف سرای دولت
20. ۲۰این لفظ بود و بیگاهتسبیح جهان ، دعای دولت
21. ۲۱یک لحظه مباد هیچ خالیاز نصرة دین، علای دولت
22. ۲۲گردون جلال نصرة الدیندریای نوال نصرة الدین
23. ۲۳ای شاه، قرین تو ظفر باددر پیش تو آسمان سپر باد
24. ۲۴قدر تو چو چرخ با شرف گشتامر تو چو دهر با خطر باد
25. ۲۵تا هست جهان بحسن سیرتاز حسن تو در جهان خبر باد
26. ۲۶تا هست زمین بعون مدت از تیغ تو بر زمین اثر باد
27. ۲۷دست تو نشانهٔ کرم باددست تو خزانهٔ هنر باد
28. ۲۸کشف همه شکلهای مشکلنزدیک دل تو مختصر باد
29. ۲۹بذل همه گنجهای معظم در پیش کف تو ما حضر باد
30. ۳۰نجم شرف تو مندرستشاخ طرب تو بارور باد
31. ۳۱همواره ترا برغم حاسددر صدر جلال مستقر باد
32. ۳۲گردون جلال نصرة الدیندریای نوال نصرة الدین