1. ۱ای چاه ز نخدان ، دلم از راه فگندی وآنگاه بصد شعبده در چاه فگندی
2. ۲در سلسلهٔ عشق کشیدی دلم ، ای ماه تا سلسلهٔ غالیه بر ماه فگندی
3. ۳با راحت و با رامش و با لهو تنم را در ناله و در نوحه و در آه فگندی
4. ۴وز عیش سحرگاه و شبانگاهی ما را در آه سحر گاه و شبانگاه فگندی
5. ۵خود را و مرا بیهده از خوی بد خویش اندر دهن حاشیهٔ شاه فگندی
6. ۶آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
7. ۷ای با غم تو جان من آرام گرفته چون مرغ مرا هجر تو در دام گرفته
8. ۸در زاویهٔ عشق تو افگنده مرا چرخ و اندوه توام گرد در و بام گرفته
9. ۹بی روی چو صبح تو و بی موی چو شامتصبحم ز عنا تیرگی شام گرفته
10. ۱۰من سوخته در آتش هجران جمالتتو با دگران جام می خام گرفته
11. ۱۱من رفته بیاد تو علی رغم عدو نیزدر منزل خوارزمشهی جام گرفته
12. ۱۲آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
13. ۱۳کار تو اگر فتنه و بیداد نبودی کار دل من ناله و فریاد نبودی
14. ۱۴اشکم نشدی لالهٔ نعمان ز غم توگر بر رخ تو سوسن آزاد نبودی
15. ۱۵آن سلسلها زلف تو بر مه ننهادیگر در بر تو آهن و فولاد نبودی
16. ۱۶بر فرق مرا خاک نبودی ز فراقتگر قاعدهٔ وصل تو بر باد نبودی
17. ۱۷در عشق توام جمله فراموش شدی عیشگر مدح خداوند مرا یاد نبودی
18. ۱۸آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
19. ۱۹شاهی که افاضل ز کفش مال نهادنددر نعمت او دیدهٔ آمال نهادند
20. ۲۰آنان که مه و سال شمردند رسومشپیرایهٔ تاریخ مه و سال نهادند
21. ۲۱از طبع و دلش کارگزاران طبیعترسم کرم و سنت افضال نهادند
22. ۲۲بر طلعت او سورت تأیید نبشتنددر طالع او صورت اقبال نهادند
23. ۲۳هر چان صفت و سدادست ، مرو رایکباره در اقوال و در افعال نهادند
24. ۲۴آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
25. ۲۵شاها، علم شرع پیمبر بتو دادندسرمایه و پیرایهٔ حیدر بتو دادند
26. ۲۶کردند بحق تعبیهٔ لشکر اسلامو آنگاه زمام همه لشکر بتو دادند
27. ۲۷چون مصلحت خامه و خنجر ز تو دیدنداز کل بشر خامه و خنجر بتو دادند
28. ۲۸هر جاه و سرافرازی و مفخر، که جهان داشتآن جاه و سرافرازی و مفخر بتو دادند
29. ۲۹امروز تویی همچو سکندر بمعالیگویی همه میراث سکندر بتو دادند
30. ۳۰آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
31. ۳۱بی جاه تو آسایش اسلام نباشدبی ملک تو آرایش ایام نباشد
32. ۳۲افلاک چه گوید؟ که ترا خاک نبوسدایام که باشد؟ که ترا رام نباشد
33. ۳۳جز دست تو هنگام سخا نیست بگیتیدستی که بجز صورت انعام نباشد
34. ۳۴جز پای تو هنگام وغا نیست بعالمپایی که بجز پایهٔ اقدام نباشد
35. ۳۵ای گشته باسیاف و باقلام یگانهکس چون تو با سیاف و باقلام نباشد
36. ۳۶آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
37. ۳۷ای شاه ، جز از تو بهنر طاق ندیدندجز حضرت تو کعبهٔ آفاق ندیدند
38. ۳۸اصناف خلایق ، که همه طالب رزقند جز کف ترا ضامن ارزاق ندیدند
39. ۳۹آنان ، که باخلاق نکو نام گرفتند والله که چو اخلاق تو اخلاق ندیدند
40. ۴۰قومی ، که نشستند باعناق تهورجز تیغ ترا ضارب اعناق ندیدند
41. ۴۱خود را همه جز سلسله و حلقه و بندتاعدای تو بر ساعد و بر ساق ندیدند
42. ۴۲آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
43. ۴۳ای شاه ، بجز خدمت تو کار ندارم جز مدح تو با خاطر خود یار ندارم
44. ۴۴در سایهٔ زنهار تو یک ذره مخافتاز حادثهٔ عالم غدار ندارم
45. ۴۵نازی ، که نه از تست بجز رنج ندانم فخری ، که نه از تست بجز عار ندارم
46. ۴۶بسیار بها گشته ام از فضل و در آفاق جز جود تو امروز خریدار ندارم
47. ۴۷بازار معالیت روا باد ، که از خلق من بنده بجز نزد تو بازار ندارم
48. ۴۸آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
49. ۴۹بی صدر تو ، ای شاه ، سر افراز نبودممسعود بانجام و بآغاز نبودم
50. ۵۰بی خدمت تو سایهٔ اقبال ندیدم بی مدحت تو مایهٔ اعجاز ندیدم
51. ۵۱با زر شده ام از تو و بی جاه تو عمری جز همچو زر اندر دهن گاز نبودم
52. ۵۲تا تربیت جود تو بر بنده نیفتاد زین گونه هنرورز و سخن ساز نبودم
53. ۵۳نازی ، که مرا وعده ، نه از صدر تو کردند حقا که بدل قایل آن ناز نبودم
54. ۵۴آن باز شریفم ، که زبس نخوت و همتجز گرد جناب تو بپرواز نبودم
55. ۵۵آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم
56. ۵۶ای شاه ، جز از تو بجهان شاه مبادا احداث جهان را بر تو راه مبادا
57. ۵۷بادا بجهان جاه تو ، تا وقت مروت اموال جهان را بر تو جاه مبادا
58. ۵۸درگاه تو شد عرصهٔ آفاق و بشاهی معمور جزین عرصه و درگاه مبادا
59. ۵۹دستی ، که درازست فلک را بسعادتاز گوشهٔ فتراک تو کوتاه مبادا
60. ۶۰تا روز قضا جز بمرا تو در آفاق احوال بد اندیش و نکو خواه مبادا
61. ۶۱آن نصرة دین ، آن ملک کشور پنجم خاک قدم او شده تاج سر انجم