1. ۱ای زتیغ بی قرار تو ممالک را قرارصفحهٔ دولت ز آثار حمیدت پر نگار
2. ۲اختران کی بود جز بر هوای تو مسیر؟و آسمان را کی بود جز بر مراد تو مدار؟
3. ۳نه در ایوان سخاوت مثل تو بوده جواد نه بمیدان شهامت شبه تو بوده سوار
4. ۴تو بر اولاد زمان همچو زمانی چیره دستتو بر ابنای جهان همچون جهانی کامگار
5. ۵رایت عالی تو ، هر جا که شد افراشته یمن باشد بر یمین و یسر باشد بر یسار
6. ۶در زمین سابعست از جنبش جیشت فزعبر سپر تاسعست از آتش تیغت شرار
7. ۷در لفظ تو شده عقد هنر را واسطهنعل اسب تو شده گوش فلک را گوشوار
8. ۸اختر اقبال تو دارد طلوع بی غروببادهٔ افضال تو دارد نشاط بی خمار
9. ۹هم بگاه امر و نهی و هم بوقت حل و عقدروزگارت پس روست و آسمانت پیشکار
10. ۱۰جفت نعمایی و در نعما ترا کس نیست جفتیار احسانی و در احسان ترا کس نیست یار
11. ۱۱ای زده دست گهربار تو هنگام وغاآتش اندر جان بدخواهان ز تیغ آبدار
12. ۱۲هر زمینی را ، که اقدام شریفت بسپرد باشد از روی شرف بر آسمانش افتخار
13. ۱۳شد سرای فرخ عالی کمال دیدن حق در خوشی از فر اقدام تو چون دارالقرار
14. ۱۴او بدرگاه تو در ، اخلاص افزاید همی لاجرم افزود اقبال تو او را کار و بار
15. ۱۵خسروا ، هر یک ز اولاد و ز اخوان تو هستآفتاب افتخار و آسمان اقتدار
16. ۱۶شیر مردانی ، که همچو شیر شادروان بود پیش ایشان وقت طعن و ضرب شیر مرغزار
17. ۱۷دوستان را سورشان در بزم دارد شادمان دشمنان را شورشان در رزم دارد سوگوار
18. ۱۸آسمانی بود قطب الدین ، که در عالم ازو گشت بی حد کوکب مجد و معالی آشکار
19. ۱۹بی عدد اعقاب ، لیکن سر بسر با عدل و علم از چنین طاهر درخت این چنین آید ثمار
20. ۲۰تاز گشت روزگار اندر جهان باشد همی گاه سور و گاه ماتم ، کار اهل روزگار
21. ۲۱سور بادا ناصح ملک ترا همواره شغلباد ماتم حاسد جاه ترا پیوسته کار
22. ۲۲بخشش تویی نهایت ، کوشش تویی ملالدولت تویی کرانه ، نعمت تو بی شمار
23. ۲۳وین تبار تو که روی صد هزاران لشکرندتا ابد در خدمتت بادند ، ای پشت تبار