1. ۱بهار جان فزا آمد جهان شد خرم و زیبا بباغ راه گستردند فرش حله و دیبا
2. ۲بباغ اندر بنفشه شد چو قد بیدلان چفتهبباغ اندر شکوفه شد چو خد دلبران زیبا
3. ۳همه اطراف صحراهست پر یاقوت و پر بسدهمه اکناف بستان هست پرمرجان و پر مینا
4. ۴ز پستی تا به بالا برد لشگر ابر غرندهپر از اعلام رنگین گشت هم پستی و هم بالا
5. ۵هوا شد تیره و گریان بسان دیدهٔ وامقزمین شد تازه و خندان به سان چهرهٔ عذرا
6. ۶چو بخشش گاه جمشیدست از نعمت همه بستان چو کوشش گاه کاوسست زینت همه صحرا
7. ۷کنار سبزه از لاله، شده پر زهره ازهردهان لاله از ژاله ، شده پر لؤلؤ لالا
8. ۸ز دریا سوی هامون رفت ابرو از نثار او ز گوهر عرصهٔ هامون سراسر گشته چون دریا
9. ۹ز نقش گلبنان مانده بعبرت صورت پروین ز لحن بلبلان مانده بحیریت نعمت عنقا
10. ۱۰شعاع برق گویی شد کف موسی بن عمران که از جیب هوای تیره آرد روشنی پیدا
11. ۱۱نسیم بادگویی شد دم عیسی بن مریم که چشم اکمه نرگس کند در بوستان بینا
12. ۱۲بکشی و بخوشی باغ همچو نخلد و در صحنشبخوبی و بلعلی ارغوان همچون رخ حورا
13. ۱۳گل سرخ و گل زردند در بستان چو دو دختر گرفته در میان باشند دو روی گل رعنا
14. ۱۴درختان همچو مستان در تمایل آمده جمله تو گویی ساقیان ابر دادستندشان صحبا
15. ۱۵ز انوار ریاحیین باغ و بستان گشته سرتاسر منور چون عبادتگاه راهبانان شب یلدا
16. ۱۶جهانست این، ندانم، یا فضای جنت الماوی؟زمینست این، ندانم، یا رواق گنبد خضرا؟
17. ۱۷همه آفاق را افتاد سودای طرب در دل که تا بنمود ابراز برق رخشنده ید بیضا
18. ۱۸جهان پیر بی رونق بسعی طارم ازرقچو بخت شهریار حق شد از سر تازه و برنا
19. ۱۹خداوند جهان داور ، شهنشاه هنر گسترعدو مال ولی پرور ، علاء الدین والدنیا
20. ۲۰خداوندی ، که او را نیست در کل جهان مانند نه در دولت ، نه در نعمت ، نه در آلا ، نه در نعما
21. ۲۱ازو آرامشی دارد بلاد مشرق و مغربو زو آسایشی دارد روان آدم و حوا
22. ۲۲حریم او مال خلق در شادی و در اندهجناب او پناه خلق در سر و در ضرا
23. ۲۳کهینه عامل از دیوان او صد بار چون کسریکمینه قاید از درگاه او صد بار چون دارا
24. ۲۴بیان خوب او داده فنون علم را رونق بنان راد او کرده رسوم جود را احیا
25. ۲۵ز جود او گرفته فیض جود ابر در نیسان ز رای او ربوده نور قرص مهر در جوزا
26. ۲۶خداوندا، تو ان شاهی که در مردی و در دانشز شاهان همه گیتی ندار هیچکس همتا
27. ۲۷جهان از رای تو روشن ، زمین از عدل تو گلشنهنر از طبع تو متقن ، هدی از جاه تو والا
28. ۲۸بدوزد رمح دلدوز تو دل در سینه خصمانبسوزد تیغ جان سوز تو جان در قالب اعدا
29. ۲۹نه یک شاهی، که صد شمسی، همه رخشنده در مجلسنه یک شخصی، که صد جیشی، همه جوشنده در هیجا
30. ۳۰بطبع دل ستاره داد پیمان تو را گردنبگوش جان زمانه کرد فرمان تو را اصغا
31. ۳۱هوای صدر محروست شده پیرایهٔ عاقلثنای ذات میمونت شده سرمایهٔ دانا
32. ۳۲بکین و مهر در فعل تو هم دارست و هم منبربعنف و لطف در امر تو هم خارست و هم خرما
33. ۳۳چو علامت شود پیدا نهان گردند بدخواهان بپیش رایت شاهان نیابد زحمت غوغا
34. ۳۴درآمد وقت آن کاید بزیر حل و عقد تو همه اطراف جابلقا، همه اکناف جابلسا
35. ۳۵بوفق رای تو رانند ملک حله و موصلبه سوی صدر تو آرند مال طایف و صنعا
36. ۳۶برسم تو نهد سکه امیر بقعهٔ کوفهباسم تو کند خطبة امام خطهٔ بطحا
37. ۳۷هر آن فرمان، که از صدر رفیع تو شود صادرجهان آنرا کند تنفیذ و چرخ آنرا کند امضا
38. ۳۸تویی کل و چو اجزایند شاهان بنی آدم بآخر سوی کل خویش باشد مرجع اجزا
39. ۳۹ز بدخواهان نماند اندر همه عالم اثر، تاتودر استیصال بدخواهان سپردی راه استغنا
40. ۴۰همیشه تا که بر افلاک باشد موضع انجم همیشه تا که از ارواح باشد قوت اعضا
41. ۴۱نکوخواه تو بادا در مطایب تازه و خرم!بداندیش تو بادا در مصایب خسته و رسوا!
42. ۴۲بهار و ماه روزه مژده آوردند سوی تو ز نعمت‌های مستصفی و دولت‌های مستوفا
43. ۴۳بسی روزی کنار ایزد ترا با بندگان تو چنین ماه و چنین سال و چنین روز و چنین آلا