1. ۱دریا نهیب می‌زند و صخره‌های آب
2. ۲کوبد به کوه کشتی گم کرده اختری
3. ۳دندان نموده همچو نهنگان طعمه جوی
4. ۴تا در کشد به کام سیه ، خسته پیکری .
5. ۵ساحل نشسته در دل
6. ۶خاکستر افق
7. ۷با سایه شکسته یک برج دیده بان .
8. ۸آبست و آب و آب و جهانی ز موج مست
9. ۹گردیده خیره بر تن کشتی بی‌سکان .
10. ۱۰گم گشته در سیاهی شب ، کشتی حیات
11. ۱۱نی آن ستاره تا بنماید نشانه ای .
12. ۱۲کشتی نشستگان همه در جنبش و تلاش
13. ۱۳تا کشتی شکسته رسد بر کرانه ای .
14. ۱۴من چون دکل دویده به صحرای آسمان
15. ۱۵بی‌اعتنا به مرگ اسیران خشم آب
16. ۱۶مغرور از اینکه دست خدایان روز‌ها
17. ۱۷شوید تنم به سوده ی اکلیل آفتاب.
18. ۱۸بر فرق من نشسته یکی پرچم سیاه
19. ۱۹کاو را نشانه ایست ز پیروزی شکست
20. ۲۰خواند مرا به وادی آسودگان مرگ
21. ۲۱گوید به خنده : اینست دنیا و هر چه هست
22. ۲۲من در جهان خوابم و پرسم ز خویشتن
23. ۲۳آیا حقیقت است و یا جلوه خیال .
24. ۲۴آیا رسم دوباره به دیدار بندری
25. ۲۵یا می‌دوم به وادی گمگشته ی زوال
26. ۲۶دریا نهیب می‌زند و موج می‌جهد
27. ۲۷کولاک وحشت است و امید گریز نیست .
28. ۲۸باید
29. ۲۹گرفت دامن تقدیر و سرنوشت
30. ۳۰زیرا مجال ماندن و برگ ستیز نیست .
31. ۳۱همچون ستون مانده به چنگال زلزله
32. ۳۲ریزد دکل به سینه ی گرداب تیرگی .
33. ۳۳جز پرچمی سیاه که غلتد به کام موج
34. ۳۴چیزی نمانده از هوس تلخ زندگی !