1. ۱چون علف هرزه ای که بار و برش نیست
2. ۲ریشه دوانیده ام به دشت هوس‌ها .
3. ۳تشنگیم تافته چو کوره ی خورشید
4. ۴گرچه کنارم بودکرانه ی دریا .
5. ۵حسرت اینم کشد که فصل
6. ۶بهاران
7. ۷از سر دریا بخور ابر نخیزد .
8. ۸وز نفس سرد کوهسار گرانخواب
9. ۹بر لب صحرای خشک ، ژاله نریزد .
10. ۱۰هرگزم از شاخسار سبز درختی
11. ۱۱بستر آرام و سایه گیر نبوده است .
12. ۱۲مرغ نشاطی درون پهنه ی گوشم
13. ۱۳قصه نگفته ست و رازدل نسروده است .
14. ۱۴توده ی خاکستری که
15. ۱۵ماند کنارم
16. ۱۶قصه ی یک کاروان گمشده گوید .
17. ۱۷دیده سنگ اجاق دود گرفته
18. ۱۸خیره شده تا نشان رفته بجوید .
19. ۱۹گویدم اینها ، که روزگار گدشته
20. ۲۰دست کسی آتشی کنار من افروخت .
21. ۲۱بر من دلبسته در سکوت جنونم
22. ۲۲شعله نشان داد و راه سوختن آموخت .
23. ۲۳سوختنم هست و
24. ۲۴راز این عطش سرخ
25. ۲۵رفته به دهلیزهای عمر سیاهم .
26. ۲۶تا کیم از دور کاروان انیران
27. ۲۷راه ببند به شعله‌های نگاهم .
28. ۲۸تا کیم این دیدگان خون شده از خشم
29. ۲۹سایه سر گشتگان راه ببند .
30. ۳۰دست مرادی ز لطف پنجه گشاید
31. ۳۱وین علف هرزه را ز ریشه بچیند .