1. ۱صلا زدند سحر بلبلان گلزاریکه دیده واکن و دریاب فیض بیداری
2. ۲بمهد خاک چه خوابیده ای ازین غافلکه می کنند ترا قد سیان طلبگاری
3. ۳تو چند خفته و روحانیان ترا نگرانزاوج منظر این هفت قصر زنگاری
4. ۴کنون که قافله فیض می رسد برخیزبود دهند بدستت لوای سالاری
5. ۵فراز چرخ نگر بر کواکب سبعهنجوم ثابته بین بر سپهر زنگاری
6. ۶صفای آینه صبح را نگر ز آن پیشکه یابد از تف آه ستمکشان تاری
7. ۷فسرده چند نشینی برو خروشی چندبوام گیر زناقوسیان زناری
8. ۸ز بیقراری افلاک می توان دریافتکه در سراغ کسی گشته گرم سیاری
9. ۹کلاه گوشه قدرت بر آسمان سایداگر سری تو برین آستان فرود آری
10. ۱۰مقربان همه در سجده اند شرمت بادچرا تو غافلی از کبریای جباری
11. ۱۱در آن ریاض گلی تا بسر توانی زددرین حدیقه چرا گلبنی نمی کاری
12. ۱۲رسد اگر بمشام تو آن روایج فیضعجب که نافه گشائی ز مشگ تاتاری
13. ۱۳گرت هواست که بزمی فروزد از تو چو شمعبخنده بخش کمی و بگریه بسیاری
14. ۱۴توان به اشک جگر گون چو خامه رنگین کردمباش حله ترا گو بزیر زرتاری
15. ۱۵بفر دوست مجو یاری از کسی و اگربر آن سری که بجوئی ز عشق خونباری
16. ۱۶بقصر خلد زند خنده ها و میرسدشخرابه ای که دروعشق کرده معماری
17. ۱۷کسی که یافت ز عشقت نظر چو یوسف مصرشود عزیز دوروزی اگر کشد خواری
18. ۱۸ببوستان سحر این نغمه ام بگوش آمدزبلبلان کهن آشیان گلزاری
19. ۱۹که گر سلامت پرواز بوستان اینستخوشا ملامت عشق و خوشا گرفتاری
20. ۲۰عروس مطلعی از گلستان اندیشهگشود بند نقاب از غدار گلناری
21. ۲۱تمام عشوه چو سیمینبران نوشادیهمه کرشمه چو مه طلعتان فرخاری